Γονατίζει μέ ευλάβεια ή Αγάπη στά πόδια Σου Παναγιά μου..!
Φλεγόμενη η καρδιά από το πύρ τής ψυχής προσπαθεί νά ξορκίσει κάθε τί μιαρό πού θά μπορούσε νά σταθεί εμπόδιο καί νά τό κατακαύσει.
Μεθάει τό είναι μου ολόκληρο από τό Μεγαλείο Σου καί χέρι-χέρι μέ τήν Αγάπη ,πέρνω τήν στράτα γιά τήν γή τής Επαγγελίας…
Ευλογημένος ό προορισμός σου καρδιά μου…!
Είμαι πονεμένος άνθρωπος Παναγιά μου…!
Αποζητώ τόν ίσκιο Σου νά καθίσω, νά κουρνιάσω, νά κλάψω μέ τήν ησυχία μου..
Είσαι τό καταφύγιο πού θά φιλοξενήσει τό βρεγμένο μου κορμί από τίς μπόρες τής ζωής γιά νά καταλαγιάσει…
Άν δέν ήσουν Εσύ Μάνα μου Παναγία ό άπονος πόνος θά γινόταν πιό σκληρός…!
Πιό κοφτερός..!
Άν σέ βρεί χαλαρό καί ανήμπορο, σέ πέρνει στό κατόπι καί σέ μαχαιρώνει ώσπου νά σέ ρημάξει…
Μέ βλέπεις όμως Εσύ Μάνα Στοργική καί τρέχεις γρήγορα κοντά μου…
Αλήθεια Ουράνια Μητέρα,πόσες φορές τά γλυκά Σου ματάκια δέν κλάψανε γιά μένα.!!!
Πόσες φορές δέν πότισα φαρμάκι τήν τρυφερή καρδιά Σου..!
Πολλές οί πίκρες,λίγες οί χαρές πού Σού πρόσφερα..
Μά Εσύ,ξανά καί ξανά, μέ σφίγγεις στήν ζεστή Σου Αγκαλιά σάν νά μού λες:
“Έλα παιδί μου κοντά μου καί κλάψε νά παρηγορηθείς…
Εγώ είμαι τό λιμανάκι σου όπου θ’αράξεις τίς λύπες καί τίς πίκρες σου..
Εγώ είμαι τό μαντηλάκι πού θά σκουπίσει τά ματάκια σου,εγώ είμαι ή Μάνα ή Στοργική πού θά σού χαμογελάσει, θά σέ φιλήσει στό μέτωπο καί θά σού πεί..
“Δεν πειράζει παιδάκι μου ..
Όσο καί άν μέ πληγώνεις Εγώ σ’αγαπώ καί σέ συγχωρώ…”
Ω.!!Παναγιά μου Λατρεμένη.!
Λυγίζω από δέος τά γόνατα μου πρός Εσέ καί όταν έρθει κάποτε ή ώρα τού αποχωρισμού γιά τό μεγάλο ταξίδι, νά μπορώ νά Σέ βλέπω, νά σέ θορώ έστω καί από τήν πιό απόμακρη γωνιά τού Παραδείσου…
Καί όταν γυρίσεις ξάφνου τό βλέμμα Σου καί μέ δείς,τότε νά Σού φωνάξω…
“Μάνα ήρθα,εγώ είμαι το παιδί Σου…”
Σ’αγαπώ,Σε λατρεύω,Σε επικαλούμαι αδιαλείπτως..!
“Συγχώρεσέ με…”Γιωργος Γεωργουδάκης