Κάποτε, σε μια ήσυχη ώρα της ερήμου, ο πονηρός πλησίασε έναν γέροντα ασκητή, την ώρα που εκείνος καθόταν μόνος στο κελί του. Με ύπουλη γλυκύτητα του είπε αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, ποιο λάθος σου θα διόρθωνες για να σωθείς;
Ο γέροντας δεν απάντησε αμέσως. Σηκώθηκε αργά, άναψε το καντήλι, έκανε τον σταυρό του και ψιθύρισε Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.
Ο διάβολος εκνευρισμένος επέμεινε. Δεν άκουσες την ερώτησή μου; Δεν θέλεις να απαλλαγείς από τις ενοχές σου;
Τότε ο γέροντας γύρισε προς το μέρος του και του είπε ήρεμα οι ενοχές μου είναι στα χέρια του Θεού. Εσύ θέλεις να μου κλέψεις το τώρα. Και πρόσθεσε αν ασχοληθώ με το τι θα μπορούσα να είχα κάνει, θα χάσω αυτό που μπορώ να κάνω σήμερα. Να μετανοήσω.
Με αυτά τα λόγια ο πονηρός σκοτείνιασε, γιατί κατάλαβε πως έχασε το μόνο έδαφος στο οποίο μπορούσε να σταθεί. Και ο γέροντας είπε αργότερα στους μαθητές του ο διάβολος δεν μας σπρώχνει πάντα στην αμαρτία. Πολλές φορές μας σπρώχνει στη μνήμη. Όχι για να μετανοήσουμε, αλλά για να απελπιστούμε.
Το παρελθόν θεραπεύεται με το έλεος. Το μέλλον αναπαύεται στην Πρόνοια. Το παρόν είναι ο τόπος της σωτηρίας.
Εδώ ακριβώς κρύβεται το μυστήριο της πνευματικής ζωής. Ο εχθρός δεν φοβάται τόσο τις πτώσεις μας όσο τη μετάνοια. Δεν τρέμει τα λάθη όσο το ταπεινό σήμερα. Γι’ αυτό μας τραβά συνεχώς πίσω, σε μνήμες, σε αν, σε γιατί, σε προφάσεις εν αμαρτίαις. Μας δείχνει παλιές πληγές, παλιά λόγια, παλιές αποτυχίες, όχι για να γιατρευτούν, αλλά για να γίνουν βάρος. Θέλει να παγώσει την καρδιά, να κουράσει τον νου, να γεννήσει απόγνωση.
Ο Θεός όμως δεν εργάζεται στο χθες ούτε στο αύριο. Εργάζεται στο τώρα. Τώρα συγχωρεί. Τώρα σηκώνει. Τώρα φωτίζει. Τώρα δίνει δύναμη για ένα μικρό βήμα, για ένα Κύριε ελέησον, για μια δάκρυα μετάνοιας. Όποιος μένει στο παρόν με ταπείνωση, βρίσκει τον Χριστό ζωντανό. Όποιος εγκλωβίζεται στο παρελθόν, χάνει την χάρη της στιγμής.
Η Εκκλησία μας έμαθε από παλιά ότι η σωτηρία δεν είναι ανάμνηση ούτε υπόσχεση. Είναι συνάντηση. Σήμερα. Στην προσευχή. Στην εξομολόγηση. Στη συγχώρεση. Στην υπομονή. Στην απλή απόφαση να σηκωθούμε άλλη μία φορά.
Μην αφήνεις λοιπόν τον νου να περιφέρεται στα λάθη. Παράδωσέ τα στον Θεό. Μην φοβάσαι το μέλλον. Άφησέ το στην Πρόνοια Του. Κράτησε μόνο το παρόν καθαρό, όσο μπορείς, και πες μέσα σου Κύριε, πάρε το σήμερα μου. Αυτό είναι αρκετό για να αρχίσει η σωτηρία.