Μου είπαν μερικοί ότι σκανδαλίζονται, γιατί βλέπουν πολλά στραβά στην Εκκλησία,και εγώ τους είπα: Αν ρωτήσης μια μύγα: Έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;, θα πη: δεν ξέρω εκεί κάτω στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες, και θα σου αραδιάση όλες τις βρωμιές στις όποιες πήγε. Αν όμως ρωτήσης μιά μέλισσα: είδες καμμιά ακαθαρσία εδώ στην περιοχή;, θα σου πη: ακαθαρσία; οχι, δεν είδα πουθενά εδώ ο τόπος είναι γεμάτος από ευωδιαστά λουλούδια και θα σου αναφέρη ένα σωρό λουλούδια του κήπου, του αγρού κ.λπ. Βλέπεις, η μύγα ξέρει μόνον που υπάρχουν σκουπίδια, ενώ η μέλισσα ξέρει πως εκεί πέρα είναι ένας κρίνος, πιο εκεί ένα ζουμπούλι…
Όπως έχω καταλάβει, άλλοι άνθρωποι μοιάζουν με την μέλισσα και άλλοι με την μύγα. Αυτοί πού μοιάζουν με την μύγα ψάχνουν σε κάθε περίπτωση να βρουν τι κακό υπάρχει καιασχολούνται μ αυτό δέν βλέπουν πουθενά κανένα καλό. Αυτοί που μοιάζουν με την μέλισσα βρίσκουν παντού ο,τι καλό υπάρχει. Ο βλαμμένος άνθρωπος βλαμμένα σκέφτεται, όλα τα παίρνει αριστερά, όλα τα βλέπει ανάποδα. Ενώ, όποιος έχει καλούς λογισμούς, ο,τι και να δη, ο,τι και να του πης, θα βάλη καλό λογισμό.
Μιά φορά ένα παιδί δευτέρας γυμνασίου ήρθε στο Καλύβι καί χτύπησε το σιδεράκι στην πόρτα. Είχα ένα τσουβάλι γράμματα νά διαβάσω, αλλά είπα, ας βγω να δω τι θέλει. Τι είναι,παλληκάρι;, του λέω. Αυτό είναι το Καλύβι του πατρός Παϊσίου; με ρωτάει. Θέλω τον πατέρα Παΐσιο. Αυτό είναι, αλλά αυτός δέν είναι εδώ πήγε νά άγοράση τσιγάρα, του λέω. Φαίνεται
κάποιον πήγε νά εξυπηρέτηση, μοϋ λέει μέ καλό λογισμό. Γιά τον εαυτό του πήγε νά τά άγοράση,του λέω. Του είχαν τελειώσει καί έκανε σάν τρελλός γιά τά τσιγάρα. Έμενα μέ άφησε έδώ μόνον μου καί ούτε ξέρω πότε θά γυρίση. Άν δώ ότι άργεί, θά σηκωθώ νά φύγω. Βούρκωσαν τά μάτια του καί μέ καλό πάλι λογισμό είπε: Τον κουράζουμε τον Γέροντα. Τί τον θέλεις;, τόν ρωτάω. Τήν ευχή του θέλω νά πάρω, μοϋ λέει. Τί ευχή νά πάρης, μωρέ! Αυτός είναι πλανεμένος δεν έχει χαΐρι εγώ τον ξέρω καλά. Μην περιμένης άδικα, γιατί, κι όταν γυρίση, θά είναι νευριασμένος ,ίσως είναι και μεθυσμένος, επειδή πίνει κιόλας. Άλλα εκείνο έβαζε συνέχεια καλό λογισμό.
Τέλος πάντων, του λέω, εγώ θά περιμένω λίγο ακόμη, τί θέλεις νά του πώ;’Έχω ένα γράμμα νά του δώσω, μου λέει, αλλά θά περιμένω νά πάρω καί την ευχή του. Είδατε; Ό,τι του έλεγα, το έπαιρνε μέ καλό λογισμό. Του είπα: σάν τρελλός έκανε γιά τά τσιγάρα καί το καημένο αναστέναξε, βούρκωσαν τά μάτια του. Ποιος ξέρει, είπε, κάποιον θά ήθελε νά εξυπηρέτηση.
Άλλοι τόσα διαβάζουν, κι εκείνο, παιδάκι δευτέρας γυμνασίου, και να έχη τόσο καλούς λογισμούς! Να του χαλάς τον λογισμό και αυτό να φτιάχνη καλύτερο λογισμό και να βγάζη πιο καλό συμπέρασμα. Το θαύμασα! Πρώτη φορά είδα τέτοιο πράγμα!
-Από το βιβλίο ” ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΊΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Γ”Πίσπας Παναγιώτης