Μετάφραση τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς
Κατά τίς ἡμέρες ἐκεῖνες, ὅσοι εἶχαν διασκορπισθεῖ, ἐξαιτίας τοῦ διωγμοῦ τῆς ἐκ-
κλησίας κατά τόν λιθοβολισμό τοῦ Στεφάνου, ἔφθασαν μέχρι τή Φοινίκη, τήν
Κύπρο καί τήν Ἀντιόχεια, ἀλλά δέν κήρυτταν τόν λόγο σέ κανέναν ἄλλο, παρά
μόνο στούς Ἰουδαίους. Ἦταν μερικοί ἀπό αὐτούς, Κύπριοι καί Κυρηναῖοι, οἱ
ὁποῖοι ἦλθαν στήν Ἀντιόχεια καί κήρυτταν στούς ἑλληνιστές Ἰουδαίους τό εὐαγ-
γέλιο γιά τόν Κύριο Ἰησοῦ. Καί ἡ δύναμη τοῦ Κυρίου ἦταν μαζί τους, πολλοί δέ
πίστεψαν καί προσῆλθαν στόν Κύριο. Ἔφθασε ἡ εἴδηση γι᾿ αὐτούς στήν ἐκκλησία
τῶν Ἱεροσολύμων καί ἔστειλαν τόν Βαρνάβα νά μεταβεῖ στήν Ἀντιόχεια. Μόλις
ἦλθε αὐτός καί εἶδε τή χάρη τοῦ Θεοῦ, χάρηκε καί προέτρεπε ὅλους νά πα-
ραμένουν πιστοί στόν Κύριο μέ ὅλη τήν καρδιά τους, γιατί ὁ Βαρνάβας ἦταν
ἄνθρωπος ἀγαθός καί πλήρης ἁγίου Πνεύματος καί πίστεως. Ἔτσι, προστέθηκαν
πολλοί ἄνθρωποι στόν Κύριο. Μετέβη ὁ Βαρνάβας στήν Ταρσό γιά νά ἀναζητήσει
τόν Σαῦλο, ὅταν δέ τόν βρῆκε τόν ἔφερε στήν Ἀντιόχεια. Ἐλάμβαναν μέρος οἱ δυό
τους στίς συνάξεις τῆς ἐκκλησίας ἐπί ἕνα ὁλόκληρο ἔτος καί δίδαξαν πολύ πλῆθος,
στήν Ἀντιόχεια ὀνομάσθηκαν γιά πρώτη φορά οἱ μαθητές «χριστιανοί». Κατά τίς
ἡμέρες ἐκεῖνες, ἦλθαν στήν Ἀντιόχεια ἀπό τά Ἱεροσόλυμα προφῆτες. Ἕνας ἀπ᾿
αὐτούς, ὀνόματι Ἄγαβος, σηκώθηκε καί προειδοποίησε, μέ τή δύναμη τοῦ Πνεύ-
ματος, ὅτι θά ἐνσκήψει μεγάλη πείνα σέ ὅλη τήν οἰκουμένη, ἡ ὁποία καί πράγματι
ἔγινε ἐπί τοῦ αὐτοκράτορος Κλαυδίου. Ἀποφάσισαν λοιπόν οἱ μαθητές νά στείλει
ὁ καθένας, ἀνάλογα μέ τήν οἰκονομική του κατάσταση, βοήθεια στούς ἀδελφούς
πού κατοικοῦν στήν Ἰουδαία, πράγμα τό ὁποῖο καί ἔκαναν, καί ἔστειλαν τή
βοήθεια στούς πρεσβυτέρους τῶν Ἱεροσολύμων μέ τόν Βαρνάβα καί τόν Σαῦλο.
(Ἀπό τή νέα ἔκδοση: Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση
τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ).
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ
Ἱστορική σημασία ἔχει τό σημερινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Μεταξύ
τῶν ἄλλων, πληροφορούμαστε τό ἱεραποστολικό ἔργο πού ἐπετέλεσαν
στήν Ἀντιόχεια οἱ ἀπόστολοι Παῦλος καί Βαρνάβας. Εἶναι ἡ πρώτη φο-
ρά, πού οἱ πιστεύοντες στόν Χριστό ὀνομάζονται χριστιανοί. Ἔκτοτε,
ὅλοι ὅσοι βαπτίζονται στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος ὀνομάζονται χρι-
στιανοί. Εἶναι, ὅμως, πραγματικοί χριστιανοί; Τό Βάπτισμα μᾶς ἐντάσσει
στήν Ἐκκλησία. Μᾶς καθιστᾶ, ὅμως, ἀληθινούς χριστιανούς; Ἤ πρέπει
νά διακρινόμαστε ἀπό κάποια ποιοτικά χαρακτηριστικά πού ἐνεργοποι-
οῦν μέσα μας τή χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος καί ἐπαληθεύουν, σέ ὅλες
τίς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς μας, τή χριστιανική μας ἰδιότητα;
Σταυροαναστάσιμη πορεία
Ἀληθινός χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ πόνου καί τοῦ Σταυροῦ.
«Καθένας πού θέλει ν’ ἀκολουθήσει τόν Χριστό πρέπει νά ξέρει πώς θά
συμμετάσχει σέ δύο καταστάσεις, ὅπως ὁ Σωτήρας: στόν ἐμπαιγμό καί
στή σταύρωση. Πρέπει νά ξέρει πώς στά μάτια τῶν περισσότερων ἀν-
θρώπων θά μοιάζει συνεχῶς γελοῖος καί ἀκόμα ὅτι, ἀπό τή στιγμή πού
λέγεται χριστιανός, θά τοῦ γίνει ἀδελφός παντοτινός ὁ πόνος καί ὁ
Σταυρός» (π. Νικολάι Στάινχαρτ).
Ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ δέν εἶναι στρωμένη μέ ροδοπέταλα. Εἶναι μιά
διαρκής πορεία πρός τόν προσωπικό του Γολγοθᾶ. Ὅμως, γιά τόν χρι-
στιανό ἡ χαρά τῆς ζωῆς, ἀκόμα καί μέσα ἀπό τίς ποικίλες δοκιμασίες
της, εἶναι ἡ προσδοκία τῆς Ἀνάστασης.
Πρόγευση τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ
Ἀληθινός χριστιανός εἶναι ἐκεῖνος πού ἀγνοεῖ τήν ὑποκρισία καί κά-
νει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ τρόπο ζωῆς. Ὅπως ἔχει ἐπισημανθεῖ, «μέ τήν ὑποκρισία καί τό διεστραμμένο πνεῦμα μπορεῖ κανείς νά κρύψει τήν
πραγματικότητα ἀπό τούς γήινους δικαστές κι ἔπειτα νά περιμένει τή
λήθη. Γιά τόν χριστιανό εἶναι ἐντελῶς τό ἀντίθετο. Καί αὐτή ἡ ὕπαρξη
τῆς ὑποκρισίας εἶναι γι’ αὐτόν ἀδιανόητη. Γιατί ὁ χριστιανός γνωρίζει
πώς τίποτα δέν μπορεῖ νά ξεγελάσει τό μάτι τοῦ Θεοῦ καί πώς ἡ λήθη
εἶναι ἀδιανόητη στή μνήμη τοῦ Θεοῦ καί πώς ἐνώπιόν Του τίποτε δέν
μπορεῖ νά κρυφτεῖ». Ἡ ὑποκρισία εἶναι καρπός πλανεμένης καί ἐλλειμ-
ματικῆς πίστης, παντελῶς ξένη πρός τό ἦθος τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰρή-
νης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἀληθινός χριστιανός εἶναι ἐκεῖνος πού βιώνει ἀπό αὐτή τή ζωή τή Βα-
σιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὅπως γράφει σύγχρονος ἱερομόναχος, «ὁ ρόλος τῶν
χριστιανῶν στόν κόσμο εἶναι νά φιλτράρουν τήν ἀτμόσφαιρα τῆς γῆς,
ὥστε νά κερδίζει διαρκῶς ἔδαφος ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς Βασιλείας τοῦ Θε-
οῦ. Μποροῦμε νά περιφρουροῦμε ὁλόκληρο τόν κόσμο, περιφρουρώντας τήν ἀτμόσφαιρα τοῦ Παραδείσου μέσα μας, διότι ἄν χάσουμε τή Βα-
σιλεία τῶν οὐρανῶν, δέν θά σώσουμε οὔτε τόν ἑαυτό μας, οὔτε τούς
ἄλλους. Ἐκεῖνος πού ἔχει μέσα του τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, θά τήν μετα-
δώσει ἀνεπαίσθητα καί στούς ἄλλους» (Γέρων Θαδδαῖος).
Ἀληθινός χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀγάπης καί τῆς διαρκοῦς
μετανοίας· μιᾶς ἀγάπης ἀπροϋπόθετης, πού δέν διακρίνει τούς ἀνθρώ-
πους, ἀλλά τούς ἀποδέχεται ἰσοτίμως, ὡς ζωντανές εἰκόνες τοῦ Θεοῦ.
Ἀλλά καί μιᾶς μετανοίας πού εἶναι ὁ μόνος τρόπος καί δρόμος ἐπι-
στροφῆς στήν ἀγάπη καί τήν κοινωνία τοῦ Θεοῦ.
Οἱ ὑφιστάμενοι κίνδυνοι
Τό ἐρώτημα εἶναι, ἀφοῦ αὐτά εἶναι τά χαρακτηριστικά τοῦ ἀληθινοῦ
χριστιανοῦ, γιατί ἔχει περιπέσει σέ αὐτό τό τέλμα ὁ λεγόμενος χριστια-
νικός κόσμος στήν ἐποχή μας; Προφανῶς, γιατί δέν εἴμαστε ἀληθινοί χριστιανοί, ἀφοῦ, ἀντί τοῦ πόνου καί τοῦ Σταυροῦ, ἐπιλέξαμε τήν ἀπο-
χαύνωση τῆς ὑλικῆς εὐμάρειας, πού ὁδήγησε στήν ἀποκτήνωση τῶν
ἠθῶν· ἀντί τῆς οὐσιαστικῆς Ὀρθοδοξίας, περιοριστήκαμε στούς τύπους
τῆς θρησκείας, βιώνοντας μιά ὑποκριτική καί εὔκολη θρησκευτικότητα·
ἀντί τῆς ἀγάπης, ἐπιλέξαμε τόν ἐγωισμό, ἀδιαφορώντας γιά ὅ,τι γίνεται
γύρω μας· ἀντί τῆς μετανοίας, προσαρμόσαμε τόν Χριστό στά μέτρα τῆς
ἀδυναμίας μας, κάνοντας ὑποχωρήσεις καταστροφῆς μέσα μας.
Ἡ λύση τῆς κρίσης, πού βιώνουμε, εἶναι νά ξαναγίνουμε ἀληθινοί χρι-
στιανοί καί ὅλα θ’ ἀρχίσουν νά μετασχηματίζονται γύρω μας, γιατί πρῶτα
θά ἔχουν ἀλλάξει μέσα μας!
Ἀρχιμ. Ἐ. Οἰκ.apostoliki-diakonia.
Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, 18/05/2025. Ιωάν. δ΄ 5-42.
Απόδοση στη Νέα Ελληνική
5 ‘Ερχεται (ο Ιησούς) έτσι σε μια πόλη της Σαμάρειας που λεγόταν Συχάρ, κοντά στο μέρος που είχε δώσει ο Ιακώβ στο γιο του τον Ιωσήφ. 6 Στο μέρος αυτό υπήρχε ένα πηγάδι· και ο Ιησούς, καθώς ήταν κουρασμένος από την οδοιπορία, εκάθισε με απλότητα επάνω στο πηγάδι. Ήταν τότε η ώρα περίπου έξι (δηλαδή 12 το μεσημέρι).
7 Έρχεται μια γυναίκα από τη Σαμάρεια να πάρει νερό. Της λέγει ο Ιησούς: «Δώσε μου να πιω!». 8 Οι μαθητές του στο μεταξύ είχαν πάει στην πόλη ν’ αγοράσουν τρόφιμα 9 Του λέγει λοιπόν η γυναίκα εκείνη, η Σαμαρείτιδα: «Πώς σύ, ένας Ιουδαίος ζητείς νερό να πιείς, από εμένα, μια γυναίκα Σαμαρείτιδα;» Το είπε αυτό, γιατί οι Ιουδαίοι δεν μιλιούνται με τους Σαμαρείτες! 10 Της απάντησε ο Ιησούς και της είπε: «Αν ήξερες, τι δωρεά του Θεού ευρίσκεται μπροστά σου, και ποιος είν’ Αυτός που σου λέγει “δώσε μου να πιω”, θα Του εγύρευες εσύ νερό και θα σου έδινε ύδωρ ζων». 11 Του λέει η γυναίκα: “Κύριε, εσύ δεν έχεις ούτε κουβά. Και το πηγάδι είναι βαθύ. Από πού, λοιπόν, το έχεις το ύδωρ το ζων; 12 Μήπως είσαι μεγαλύτερος και από τον πατέρα μας τον Ιακώβ, που μας έδωσε αυτό το πηγάδι· και ήπιε απ’ αυτό και ο ίδιος και τα παιδιά του και τα θρέμματά του! » 13 Της απάντησε ο Ιησούς και της είπε: «Όποιος πίνει απ’ αυτό το νερό, θα διψάσει πάλι. 14 Ενώ όποιος πιει από το νερό που θα του δώσω Εγώ, θα γίνει μέσα του μια πηγή που θ’ αναβλύζει την αιώνιο ζωή». 15 Του λέει η γυναίκα: «Κύριε, δώσε μου αυτό το νερό για να μη διψω πια· και να μη χρειάζεται πια να έρχομαι ως εδώ να βγάζω νερό!».
16 Της απάντησε: «Πήγαινε, φώναξε τον άντρα σου κι έλα εδώ (μαζί του)!» 17 Του απάντησε η γυναίκα. Του είπε: «Δεν έχω άντρα». Της είπε ο Ιησούς: «Καλά το είπες ότι “δεν έχω άντρα”! 18 Γιατί μέχρι τώρα επήρες πέντε άντρες· και αυτός που έχεις τώρα, δεν είναι δικός σου άντρας. Αυτό που είπες είναι αληθινό». 19 Του λέει η γυναίκα: «Κύριε, βλέπω ότι Σύ είσαι προφήτης! 20 Οι πατέρες μας ελάτρευαν το Θεό στο όρος αυτό. Σείς, όμως, λέτε ότι ο τόπος όπου πρέπει να λατρεύουμε το Θεό είναι στην Ιερουσαλήμ.» 21 Της λέγει ο Ιησούς: «Πίστεψε με, καλή γυναίκα, ότι έρχεται ώρα που δεν θα χρειάζεται πια να λατρεύετε τον Πατέρα ούτε στο όρος αυτό, ούτε στην Ιερουσαλήμ. 22 Εσείς (οι Σαμαρείτες) λατρεύετε κάτι που δεν το ξέρετε. Εμείς λατρεύουμε κάτι που το ξέρουμε· ότι, δηλαδή, ο Σωτήρας είναι από τους Ιουδαίους. 23 Όμως έρχεται ώρα, (η ώρα αυτή έχει πλέον έρθει) που, όσοι λατρεύουν το Θεό αληθινά, θα λατρεύουν τον Πατέρα “εν Πνεύματι και Αληθεία”. Ναι, έτσι τους θέλει ο Πατέρας, εκείνους που Τον λατρεύουν. 24 Ο Θεός είναι Πνεύμα· και όσοι Τον λατρεύουν, πρέπει να Τον λατρεύουν εν Πνεύματι και Αληθεία». 25 Του λέει η γυναίκα: «Ξέρω ότι έρχεται ο Μεσσίας, που στα ελληνικά λέγεται Χριστός· και ότι Εκείνος, όταν θα έλθει, θα μας τα εξηγήσει όλα». 26 Της λέγει ο Ιησούς: «Εγώ είμαι· εγώ που μιλάω μαζί σου».
27 Στο σημείο αυτό ήλθαν οι μαθητές Του· και τα έχασαν, που Τον είδαν να μιλάει με γυναίκα. Μα κανείς τους δεν Του είπε: “Τι γυρεύεις;” ή “Τι κουβεντιάζεις μαζί της;” 28 Και να, άφησε η γυναίκα τη στάμνα της εκεί και έτρεξε στην πόλη· και λέει στους ανθρώπους: 29 «Ελάτε να δείτε έναν άνθρωπο, που μου τα είπε όλα όσα έχω κάνει. Μήπως είναι ο Χριστός;» 30 Βγήκαν, λοιπόν, από την πόλη κι έρχονταν προς Αυτόν.
31 Στο μεταξύ, οι μαθητές Του τον παρακαλούσαν και του έλεγαν: «Ραββί, (Διδάσκαλε), φάε κάτι». 32 Μα εκείνος τους απάντησε: «Εγώ έχω να φάω τροφή που εσείς δεν την ξέρετε!». 33 Οι μαθητές έλεγαν μεταξύ τους: «Μήπως του έφερε κανείς κάτι να φάει;» 34 Αλλά ο Ιησούς τους είπε: «Εμένα τροφή μου είναι να κάνω το θέλημα Εκείνου που με απέστειλε· και να τελειώσω το έργο Του. 36 Εσείς δεν λέτε “τέσσερις μήνες ακόμη, και έρχεται ο θερισμός”; Να, τώρα σας το λέγω: σηκώστε τα μάτια σας και ρίχτε μια ματιά στα χωράφια· είναι κιόλας λευκά, έτοιμα για θερισμό. 36 Και όποιος θερίζει, και μισθό παίρνει, και συνάγει καρπό για την αιώνιο ζωή· για να χαίρουν μαζί, εκείνος που σπέρνει και εκείνος που θερίζει. 37 Όμως ο λόγος ο αληθινός, από τα συνηθισμένα μας διαφέρει σε τούτο: ότι Άλλος είναι Εκείνος που σπέρνει και άλλος εκείνος που θερίζει”. 38 Εγώ σας στέλνω να θερίσετε αυτό, για το οποίο δεν κοπιάσατε· Κάποιοι Άλλοι εκοπίασαν· και σείς εμπήκατε στον κόπο τους». *
39 Και λοιπόν, από την πόλη εκείνη επίστευσαν κιόλας σ΄ Αυτόν πολλοί, όλοι Σαμαρείτες, επηρεασμένοι από τα λόγια της γυναίκας, που τους διαβεβαίωνε ότι: «Μου τα είπε όλα όσα έχω κάνει». 40 Αυτοί, λοιπόν, οι Σαμαρείτες, όταν έφθασαν κοντά Του, άρχισαν να Τον παρακαλούν να μείνει στην πόλη τους. Και έμεινε εκεί δύο μέρες. 41 Στο διάστημα αυτό, χάρις στο λόγο Του, επίστευσαν πολύ περισσότεροι! 42 Και όλοι μαζί έλεγαν στη γυναίκα: «Εμείς δεν πιστεύουμε πιά σ΄Αυτόν επειδή επηρεαστήκαμε από αυτά που εσύ μας είπες! Να, Τον ακούσαμε με τα ίδια μας τα αυτιά! Και το καταλάβαμε καλά, ότι πραγματικά Αυτός είναι ο Σωτήρας του κόσμου, ο Χριστός». agiamarinailision.gr
*