Ο παπα-Χρυσόστομος, παλαιὸς Σταυρονικητιανός, διηγεῖτο ὅτι, ὅταν πῆγε νὰ κοινοβιάση στὴν Σταυρονικήτα, ὁ γερω-Φιλάρετος ὁ Καρουλιώτης (1889-1956)
τὸν περιέβαλλε μὲ τὴν ἀγάπη του.
Ὅταν ὁ π. Χρυσόστομος ἀνέλαβε τὸ διακόνημα τοῦ παρεκκλησιαστικοῦ, κάποιος προϊστάμενος τοῦ ἔδωσε ἕνα πεντοκάρικο
(πέντε ὀκάδες) λάδι καὶ τοῦ εἶπε νὰ κανονίση νὰ τοῦ φθάση,
διότι μετὰ ἀπὸ ἕνα χρόνο θὰ τοῦ ξαναδώση λάδι.
Φυσικὰ αὐτὸ ἦταν ἀδύνατο.
Ὁ π. Χρυσόστομος ἦταν σὲ ἀπορία καὶ ρώτησε τὸν γερω-Φιλάρετο. Ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε μὲ βεβαιότητα,
ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φθάση τὸ λάδι.
– «Ὅταν γεμίζης τὸ λαδικό, νὰ πηγαίνης μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, νὰ τὸ σταυρώνης καὶ νὰ Τὴν παρακαλᾶς νὰ τὸ εὐλογήση»,… τοῦ εἶπε.
Ἔτσι ἔκανε πάντα ὁ π. Χρυσόστομος ὅταν ἔπαιρνε λάδι,
καὶ ὢ τοῦ θαύματος!
Τὸ πεντοκάρικο ἔφθασε καὶ περίσσεψε…
(Ἀπὸ τὴν Ἀσκητικὴ καὶ Ἡσυχαστικὴ Ἁγιορείτικη Παράδοσή)
“Μεγαλόχαρη Παναγία μας βοήθησε μας και χάρισε θεία παρηγοριά σε κάθε ψυχή που υποφέρει σε κάθε άνθρωπο που κουβαλάει τον δικό του Σταυρό…
Απάλυνε τον πόνο…
Ενίσχυσε την πίστη…
Δώρισε την ελπίδα…
Χάρισε υπομονή…
Στήριξε όσους λυγίζουν…
Δώσε δύναμη στην αδυναμία μας…
Απάλυνε τον πόνο…
Αγκάλιασε μας με τη μητρική στοργή σου… Και φλόγισε την καρδιά μας με τη φλόγα της Αγάπης του Υιού σου…
Σε εσένα Παναγία μας ακουμπάμε για να νοιώσουμε λίγη σιγουριά…
Για να ξαποστάσουμε λιγάκι τις ψυχές μας…
Για να ανακουφιστούμε από κάθε πόνο και πειρασμό…
Δέξου μας Παναγία μου…
Αμήν”
(Το δεξί χέρι του Θεού).Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα ·