Μετάφραση τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς
Ἀδελφοί, γιατί ἐμεῖς εἴμαστε συνεργάτες τοῦ Θεοῦ στό ἔργο τῆς σωτηρίας σας καί
ἐσεῖς εἶστε χωράφι τοῦ Θεοῦ, οἰκοδομή τοῦ Θεοῦ. Σύμφωνα μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ,
πού μοῦ δόθηκε (ὡς ἀπόστολος), ὡς ἔμπειρος ἀρχιτέκτων ἐγώ ἔβαλα τό θεμέλιο,
ἐνῶ ἄλλος χτίζει ἐπάνω σ᾿ αὐτό. Καθένας ὅμως ἄς προσέχει πῶς χτίζει, γιατί κανείς δέν μπορεῖ νά βάλει ἄλλο θεμέλιο δίπλα σ᾿ αὐτό πού ὑπάρχει καί ὁ ὁποῖος
εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἄν ὅμως κάποιοι χτίσουν ἐπάνω σ᾿ αὐτό τό θεμέλιο μέ
χρυσό, μέ ἀσήμι, μέ πολύτιμους λίθους, μέ ξύλα, μέ χορτάρι, μέ καλάμι, τό ἔργο
τοῦ καθενός θά φανερωθεῖ, γιατί θά τό φανερώσει ἡ ἡμέρα τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία
θά ἀποκαλυφθεῖ μέ φωτιά καί ἡ φωτιά θά δοκιμάσει τί εἴδους ἔργο ἔκανε ὁ κα –
θένας. Ἐάν τό ἔργο πού ἔχτισε κάποιος ἀντέξει στή φωτιά, ἐκεῖνος θά πάρει μισθό, ἄν ὅμως κάποιου τό ἔργο καεῖ, θά ζημιωθεῖ, ὁ ἴδιος ὅμως θά σωθεῖ, ἀλλά κατά
τρόπο πού περνάει κανείς μέσα ἀπό τή φωτιά. Δέν ξέρετε ὅτι εἶστε ναός τοῦ Θεοῦ
καί ὅτι τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ μέσα σας; Ἄν κάποιος καταστρέφει τόν ναό
τοῦ Θεοῦ, αὐτόν θά τόν καταστρέψει ὁ Θεός, γιατί ὁ ναός τοῦ Θεοῦ εἶναι ἅγιος
καί ὁ ναός αὐτός εἶστε ἐσεῖς.
(Ἀπό τή νέα ἔκδοση: Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση
τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

Στήν Ἐκκλησία τῶν Κορινθίων ἀπευθύνεται ὁ ἀπόστολος Παῦλος καί διδάσκει τήν ἀξία πού ἔχουν ἡ ζωή καί τά ἔργα μας, στήν προοπτική τῆς
αἰωνιότητας. Καθενός τά ἔργα θά γίνουν φανερά, γιατί ἡ ἡμέρα τῆς Κρίσεως φανερώνεται μέ φωτιά, πού τά δοκιμάζει καί τά ἀποκαλύπτει. Ἄν
τά ἔργα μας εἶναι ἀπό καθαρό χρυσάφι, θά μείνουν ἀνέπαφα καί ἀναλλοίωτα. Ἄν εἶναι κίβδηλα καί νοθευμένα, τότε θά καοῦν καί θ’ ἀποκαλύψουν τήν ἀσχήμια τους.
Τά ἀνθρώπινα ἔργα
Ὁ ἱερός Χρυσόστομος χρησιμοποιεῖ μιά θαυμάσια παρομοίωση γιά
νά ἐξεικονίσει τήν πραγματική ἀξία τῶν ἀνθρώπινων ἔργων πάνω στή
γῆ. «Μοιάζουμε σάν τούς ἠθοποιούς, πού πάνω στή σκηνή, ἄλλος παριστάνει τόν ἔνδοξο βασιλιᾶ, ἄλλος τόν πλούσιο ἡγεμόνα, ἄλλος τόν
σπουδαῖο σοφό. Ὅλα αὐτά κατά τή διάρκεια τοῦ ἔργου. Ὅταν πέφτει ἡ
αὐλαία, τότε ὁ ἠθοποιός ἀποσύρεται στά παρασκήνια, ἀποβάλλει τήν
ψεύτικη ἰδιότητά του καί ξαναγίνεται αὐτό πού εἶναι, ἁπλός βιοπαλαιστής πού μασκαρεύεται γιά νά βγάλει τό ψωμί του».
Ἔτσι κι ἐμεῖς· ἀνεβαίνουμε στή σκηνή αὐτῆς τῆς ζωῆς καί παριστάνουμε ἄλλος τόν δυνατό, ἄλλος τόν ἅγιο, ἄλλος τόν σοφό. Ὅταν, ὅμως,
μέ τόν θάνατο, πέσει ἡ αὐλαία τῆς ζωῆς, τότε ἀποκαλύπτεται τό ἀληθινό πρόσωπο τοῦ καθενός. Τότε, ὁ καθένας κρίνεται κατά τά ἔργα του,
κατά πῶς στάθηκε ἀπέναντι στόν Θεό, στόν συνάνθρωπο καί στόν ἑαυτό του.
Ἡ νοοτροπία τῆς ἐποχῆς μᾶς ἀποπροσανατολίζει ἀπό τήν προοπτική
τοῦ τέλους. Γιατί, τελικά, αὐτό πού ζοῦμε ἔχει ἕνα τέλος, πού, ταυτόχρονα, σηματοδοτεῖ τήν ἀρχή τῆς αἰωνιότητας. Τό πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μᾶς παρασύρει σέ μιά ζωή γήινη καί ψεύτικη, κάνει τό προσωρινό νά
μοιάζει μόνιμο, τό ἀτελές τέλειο, τό κίβδηλο χρυσό. Μᾶς ἐμποδίζει νά
καταλάβουμε ὅτι διανύουμε ἕνα δρόμο μέ ἀρχή καί τέλος, πού κάποια
στιγμή διασταυρώνεται μέ ἕναν ἄλλο δρόμο, μέ ἀρχή, ἀλλά δίχως τέλος. Κι ἔτσι, ὅ,τι πράττουμε, καλό ἤ κακό, δέν ἔχει προοπτική, ἤ κι ἄν
ἔχει, γίνεται μέ νοοτροπία συναλλαγῆς μέ τόν Θεό. Ἀλλά, δέν ἀρκοῦν
τά καλά ἔργα· χρειάζονται ἄλλα ἔργα γιά νά μᾶς ἀνοίξουν τήν πόρτα
τοῦ Παραδείσου.
Ὁ Παπουλάκος γιά τά καλά ἔργα
Ὁ Παπουλάκος, ὅταν μιλοῦσε στόν λαό γιά τά ἔργα πού ἀντέχουν
στή δοκιμασία τῆς φωτιᾶς, χρησιμοποιοῦσε μιά ζωντανή παραβολή:
«Ἕνας εἶχε τρεῖς φίλους, πού θυσιαζόταν γι’ αὐτούς. Κάποτε, ὅμως, ὁ
ἴδιος ἔτυχε νά κατηγορηθεῖ, νά συρθεῖ στά δικαστήρια καί νά κινδυνεύσει νά καταδικαστεῖ. Ἀπό τούς τρεῖς φίλους, ὁ ἕνας ἔμεινε ψυχρός καί
ἀδιάφορος, ἀσυγκίνητος μπροστά στήν κρίση τοῦ φίλου του. Ὁ δεύτερος τόν λυπήθηκε, πῆγε μέχρι τήν πόρτα τοῦ δικαστηρίου, ἀλλά δέν τοῦ
ἐπέτρεψαν νά μπεῖ μέσα κι ἔφυγε. Ὁ τρίτος, ὅμως, ἀγωνίστηκε γιά τή
σωτηρία τοῦ φίλου του. Παρουσιάστηκε ὁ ἴδιος ὡς μάρτυρας ὑπεράσπισης καί κατάφερε νά τόν δικαιώσει».
«Κι ὁ καθένας μας –ἔλεγε ὁ Παπουλάκος– ἔχει τρεῖς φίλους σ’ αὐτή
τή ζωή καί θυσιάζεται γι’ αὐτούς. Ὁ πρῶτος εἶναι ἡ περιουσία μας, ὁ
δεύτερος ἡ οἰκογένειά μας καί ὁ τρίτος τά ἔργα τῆς ἀγάπης μας. Ὅταν,ὅμως, πέφτει ἡ αὐλαία αὐτῆς τῆς ζωῆς καί παρουσιαζόμαστε στό δικαστήριο τοῦ Δικαίου Κριτοῦ, ὁ πρῶτος φίλος μας, ἡ περιουσία μας, μένει
ψυχρή καί ἀδιάφορη γιά τήν τύχη μας. Ὁ δεύτερος, οἱ συγγενεῖς καί οἱ
φίλοι μας, ἔρχονται μέχρι τόν τάφο μας, ἀλλά, μή μπορώντας νά διαβοῦν πιό πέρα, φεύγουν καί μᾶς ξεχνοῦν. Καί μένει ὁ τρίτος, ἄν ἔχουμε,
βέβαια, τέτοιον φίλο. Εἶναι τά ἔργα τῆς ἀγάπης μας, ὄχι ἁπλῶς τά καλά
μας ἔργα, ἐκεῖνα πού γίνονται ἀπό καλοσύνη ἤ συμπόνια, γιατί ἔτσι ὑποδεικνύει ἡ συνείδησή μας, ἀλλά ἐκεῖνα πού προέρχονται ἀπό τήν
ἀγαπῶσα καρδιά μας, πού ἔγιναν πρός τόν πάσχοντα συνάνθρωπό μας,
πρός τό ὀρφανό, τόν δυστυχισμένο, τόν ἀδικημένο, τόν κουρασμένο,
τόν ἀπογοητευμένο, ἐκεῖνον, στό πρόσωπο τοῦ ὁποίου εἴδαμε τόν ἴδιο
τόν Θεό».
Αὐτό εἶναι τό νόημα τῶν καλῶν ἔργων. Εἶναι ἐκεῖνα, πού, ἐπειδή
εἶναι καθαρά σάν τό χρυσάφι, θ’ ἀντέξουν στή φωτιά τῆς δοκιμασίας καί
θά μαρτυρήσουν γιά ἐμᾶς τήν ὥρα τῆς Κρίσεως. Τέτοια ἐφόδια, ὅποιος
διαθέτει, ἀσφαλῶς καί μπορεῖ νά περιμένει ἀτάραχος νά πέσει ἡ αὐλαία
αὐτῆς τῆς ζωῆς. Ὅποιος δέν τά διαθέτει, ἄς πράξει, ὅ,τι εἶναι δυνατό,
γιά νά τ’ ἀποκτήσει, ὅσο εἶναι καιρός. Ἀμήν!
Ἀρχιμ. Ἐ. Οἰκ.ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ

Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακὴ Θ’ Ματθαίου, 10/08/2025

Ματθ. ιδ´ 22 – 34

Ο Κύριος περιπατεί πάνω στη θάλασσα

²² Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. ²³ καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. ²⁴ τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. ²⁵ τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ²⁶ καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. ²⁷ εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. ²⁸ ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα· ²⁹ ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ³⁰ βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. ³¹ εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; ³² καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. ³³ οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. ³⁴ Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

Απόδοση στη Νέα Ελληνική

22 Αμέσως μετά, ο Ιησούς ανάγκασε τους μαθητές Του να μπουν στο πλοίο και να πάνε να Τον περιμένουν στην απέναντι παραλία, μέχρι που να πείσει τον κόσμο να πάνε στα σπίτια τους!

23 Μετά από αυτό, ο Ιησούς υπέδειξε στον κόσμο να αρχίσει να φεύγει. Αντίθετα ο ίδιος ανέβηκε στο βουνό μόνος Του. Να προσευχηθεί. Η νύχτα προχώρησε. Και αυτός ήταν μόνος Του, εκεί στο βουνό. 24 Αντίθετα το πλοίο με τους μαθητές Του βρισκόταν στη μέση της θάλασσας χιλιόμετρα μακριά από την ξηρά. Και βασανιζόταν από τα κύματα. Γιατί ευρήκε αντίθετο άνεμο. 25 Μα, όταν πια κόντευε να ξημερώσει, ξεκίνησε ο Ιησούς να πάει να τους βρει, περιπατώντας επάνω στα νερά στη θάλασσα. 26 Και οι μαθητές Του Τον είδαν να περιπατεί επάνω στη θάλασσα. Και εταράχθηκαν. Γιατί νόμισαν πως ήταν κάποιο δαιμονικό όραμα. Και από το φόβο τους έβαλαν τη φωνή! 27 Μα αμέσως ο Ιησούς τους είπε:

-Θάρρος! Μη φοβάστε! Εγώ είμαι! 

28 Του είπε ο Πέτρος:

-Κύριε, αν είσαι Συ, πες και σε μένα να έλθω σε Σένα βαδίζοντας επάνω στο νερό! 

29 Του είπε:

– Έλα.

Έτσι ο Πέτρος κατέβηκε από το πλοίο και άρχισε να περιπατεί επάνω στο νερό, για να πάει στον Ιησού. 30 Μα κάποια στιγμή εθεώρησε τον άνεμο πολύ δυνατό. Και άρχισε να βυθίζεται! Και τότε έβαλε τη φωνή:

– Κύριε, σώσε με!

31 Αυτοστιγμεί ο Ιησούς άπλωσε το χέρι του και τον έπιασε. Και του είπε:

– Ολιγόπιστε! Γιατί εδίστασες;

32 Και μόλις εμπήκαν και αυτοί στο πλοίο, αμέσως εκόπασε ο άνεμος. 33 Και εκείνοι, που ήσαν στο πλοίο επήγαν και Τον επροσκύνησαν, λέγοντας:

– Πραγματικά, είσαι Υιός του Θεού.

34 Και αφού επέρασαν τη θάλασσα επήγαν στην περιοχή της Γεννησαρέτ.agiamarinailision.