Μετάφραση τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς
Ἀδελφοί, νομίζω ὅτι ἐμᾶς τούς ἀποστόλους ὁ Θεός μᾶς ἔδειξε στήν τελευταία
θέση ὡς μελλοθανάτους, γιατί γίναμε θέαμα σέ ὅλον τόν κόσμο, καί στούς
ἀγγέλους καί στούς ἀνθρώπους. Ἐμεῖς θεωρούμαστε μωροί χάριν τοῦ Χριστοῦ,
ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε φρόνιμοι κατά Χριστόν. Ἐμεῖς εἴμαστε ἀδύναμοι, ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε
δυνατοί. Ἐσεῖς εἶστε τιμημένοι, ἐνῶ ἐμεῖς εἴμαστε χωρίς τιμές. Μέχρι αὐτή τήν
ὥρα καί πεινᾶμε καί διψᾶμε καί εἴμαστε γυμνοί καί δεχόμαστε ραπίσματα καί δέν
ἔχουμε μόνιμη κατοικία, καί κουραζόμαστε ἐργαζόμενοι μέ τά ἴδια μας τά χέρια.
Ὅταν μᾶς βρίζουν, ἐμεῖς ἀπαντᾶμε μέ καλά λόγια· ὅταν μᾶς καταδιώκουν, κάνουμε ὑπομονή· ὅταν μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε μέ καλοσύνη. Ἔχουμε γίνει σάν
σκουπίδια ὅλου τοῦ κόσμου, μέχρι αὐτή τήν ὥρα θεωρούμαστε σκουπίδι ὅλων. Δέν
τά γράφω αὐτά γιά νά σᾶς κάνω νά ντραπεῖτε, ἀλλά γιά νά σᾶς συμβουλεύσω σάν
ἀγαπητά μου τέκνα. Γιατί, πράγματι, μπορεῖ νά ἔχετε χιλιάδες δασκάλους στήν
κατά Χριστόν ζωή σας, δέν ἔχετε ὅμως πολλούς πατέρες, γιατί στήν ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ ζωή σας ἐγώ σᾶς γέννησα διά τοῦ εὐαγγελίου. Λοιπόν, σᾶς παρακαλῶ νά γίνετε μιμητές μου.
(Ἀπό τή νέα ἔκδοση: Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση
τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Τήν εἰκόνα πού εἶχε διαμορφώσει ὁ κόσμος γιά τούς Ἀποστόλους καί
κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, περιγράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀπευθυνόμενος στούς Κορινθίους, στή σημερινή Ἀποστολική περικοπή. Γιά τόν
κόσμο, ἦταν ἑτοιμοθάνατοι καί ἀνόητοι, ἄξιοι εἰρωνείας καί ἐξευτελισμοῦ, ἀδύναμοι καί παρακατιανοί, καταδιωγμένοι καί περιφρονημένοι.
Ἐπρόκειτο γιά παράσημα τά ὁποῖα ἀποκτοῦσαν ἐκεῖνοι πού, ἀδιαφορώντας γιά τήν προσωπική τους εἰκόνα, τήν ἄνεση καί τό ἴδιον συμφέρον,
δόθηκαν ὁλοκληρωτικά στό ἔργο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῶν ψυχῶν, ἔχοντας συνείδηση ὅτι εἶναι προορισμένοι νά θυσιαστοῦν γιά τήν ἀγάπη τοῦ
Χριστοῦ. Αὐτή ἡ εἰκόνα χαρακτηρίζει τούς ἔντιμους καί ἀφοσιωμένους
ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, ὅλες τίς ἐποχές, ἐκείνους πού ἀναλίσκονται
στό ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς καί τῆς πνευματικῆς καθοδήγησης τῶν
ἀνθρώπων, μπαίνοντας, συχνά, στό στόχαστρο τῶν δυνάμεων τοῦ κόσμου.
Στή συνέχεια, ὁ Παῦλος, φέροντας τά στίγματα τῆς κοσμικῆς περιφρόνησης, ἐφιστᾶ τήν προσοχή στά πνευματικά του τέκνα, προκειμένου
νά ἀποφεύγουν ἐκείνους πού αὐτοπροσδιορίζονται σάν πνευματικοί πατέρες καί παιδαγωγοί. Ἐκεῖνος ἦταν ὁ πνευματικός τους πατέρας γιατί
τούς ἀναγέννησε διά τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Τά χαρίσματα τοῦ πνευματικοῦ πατρός
Στό ἱερό καί κομβικό, γιά τήν πνευματική μας ζωή, πρόσωπο τοῦ
πνευματικοῦ πατρός θά ἀναφερθοῦμε στή συνέχεια, ἀφοῦ παρουσιάσουμε τά χαρακτηριστικά πού καθιστοῦν γνήσιο καί αὐθεντικό ἐκεῖνον
πού ἀναλαμβάνει τό τόσο σημαντικό ἔργο τῆς πνευματικῆς πατρότητας
μέσα στήν Ἐκκλησία. Ὁ Μέγας Βασίλειος διδάσκει ὅτι ὁ πνευματικός πατέρας πρέπει νά εἶναι «δόκιμος στό νά καθοδηγεῖ αὐτούς πού πορεύονται πρός τόν Θεό, πλήρης ἀρετῶν, ἡ ἀγάπη του πρός τόν Θεό νά μαρτυρεῖται ἀπό τά ἴδια του τά ἔργα, νά γνωρίζει τίς θεῖες Γραφές. Νά εἶναι
ἀπερίσπαστος στό πνευματικό του ἔργο, ἀφιλάργυρος, χωρίς περιττές
φροντίδες, ἥσυχος, ἀγαπητός στόν Θεό, φιλόπτωχος, νά μήν ὀργίζεται,
νά μή μνησικακεῖ, νά εἶναι ἱκανός νά οἰκοδομεῖ τά πνευματικά του τέκνα,
νά μήν εἶναι κενόδοξος, ὑπερήφανος καί εὐμετάβλητος. Νά μήν ἀρέσκεται στίς κολακεῖες καί νά μήν προτιμᾶ τίποτα ἐκτός ἀπό τόν Θεό».
Τό ἔργο τοῦ πνευματικοῦ πατρός εἶναι ἔργο ἀσφαλοῦς καί ἔμπειρου
ὁδηγοῦ στήν πνευματική ζωή, καθώς οἱ δίαυλοι τῆς ζωῆς αὐτῆς εἶναι
πολλοί καί περίπλοκοι. Δέν μποροῦμε μόνοι μας νά πορευόμαστε στήν
πνευματική ζωή, καθώς οὔτε τήν ἐμπειρία διαθέτουμε, οὔτε τή γνώση
τῆς κατά Χριστόν ζωῆς κατέχουμε, μέ ἀποτέλεσμα ὁ κίνδυνος τῆς πτώσης καί τῆς ἀπώλειας νά εἶναι ὁρατός. Ὁ πνευματικός πατέρας εἶναι ἡ
ζωντανή παρουσία τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἀπλανής πνευματικός ὁδηγός πού
ἐργάζεται γιά τήν ἀναγέννησή μας, ὁ ἔμπειρος ἐνδοσκόπος πού μπορεῖ
νά δεῖ μέσα μας καί νά συμβάλλει στήν καθαρότητα καί στόν λευκασμό
τῆς ψυχῆς μας. Γι’ αὐτό, εἶναι πολύ σημαντικό νά διαθέτουμε πνευματικό πατέρα καί καθοδηγητή, γιά νά μποροῦμε, μέ ἀσφάλεια, νά βιώνουμε
τή ζωή τοῦ Χριστοῦ μέσα στήν Ἐκκλησία. Νά διαμορφώνουμε μαζί του
σχέσεις ὑγιοῦς ἐπαφῆς καί ἐπικοινωνίας, ἀποφεύγοντας τή ζημιογόνο
καί καταστροφική προσωπολατρία.Ὁ ρόλος τοῦ πνευματικοῦ πατρός
Ὁ ρόλος τοῦ πνευματικοῦ πατρός δέν εἶναι νά μᾶς κρατᾶ συνδεδεμένους μαζί του, ἀλλά μέ τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ βασικός καί ἀκρογωνιαῖος παράγοντας στήν πνευματική μας σχέση. Ὅπως ἐπισημαίνει
μακαριστός Μητροπολίτης, «στήν πραγματικότητα ἡ (πνευματική) σχέση δέν εἶναι δίπλευρη, ἀλλά τριγωνική, ἐπειδή, πέρα ἀπό τόν Γέροντα
καί τόν μαθητή του ὑπάρχει καί ἕνα τρίτο μέλος, ὁ Θεός. Ὁ Κύριος μᾶς
λέει πώς δέν πρέπει νά καλοῦμε κάποιον “πατέρα”, ἐπειδή ἔχουμε μόνο
ἕναν πατέρα, “τόν ἐν οὐρανοῖς”. Ὁ Γέροντας δέν εἶναι κάποιος ἀλάθητος κριτής ἤ ἕνα ἐφετεῖο, ἀλλά ἕνας συνυπηρέτης τοῦ ζῶντος Θεοῦ.
Δέν εἶναι δικτάτορας, ἀλλά ὁδηγός καί σύντροφος στό ταξίδι. Ὁ μόνος
ἀληθής “πνευματικός ὁδηγός”, μέ ὅλη τή σημασία τῆς λέξης, εἶναι τό
Ἅγιο Πνεῦμα».
Ἐκκλησιαστικός βίος καί ἀσφαλής πορεία στόν δρόμο τῆς σωτηρίας
δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει χωρίς τήν παρουσία τοῦ πνευματικοῦ πατρός στή
ζωή μας. Ἄς τόν ἀναζητήσουμε καί ἄς τόν ἐμπιστευθοῦμε. Εἶναι ὁ μόνος πού μπορεῖ νά κρατήσει ζωντανή τή σχέση καί τήν κοινωνία μας μέ
τόν Θεό. Ἀμήν!
Ἀρχιμ. Ἐ. Οἰκ.ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ.

Εὐαγγέλιο Κυριακῆς

Κυριακὴ Ι΄ Ματθαίου – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Αὐγούστου 2025

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 17 Αὐγούστου 2025, Κυριακὴ Ι΄ Ματθαίου (Ματθ. ιζ΄ 14-23)

14 Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· 15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. 16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. 18 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ᾿ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; 20 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. 21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. 22 Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων 23 καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

14 Κι ὅταν ἔφθασαν στό πλῆθος τοῦ λαοῦ, τόν πλησίασε κάποιος ἄνθρωπος πού γονάτισε μπροστά του κι ἔλεγε: 15 Κύριε, λυπήσου καί σπλαχνίσου τό παιδί μου, διότι σεληνιάζεται καί ὑποφέρει ἄσχημα, ἀλλά καί κινδυνεύει τόν ἔσχατο κίνδυνο. Διότι πολλές φορές πέφτει στή φωτιά, καί πολλές φορές στό νερό, καί κινδυνεύει ἔτσι νά καεῖ ἤ νά πνιγεῖ. 16 Καί τόν ἔφερα στούς μαθητές σου, ἀλλά αὐτοί δέν μπόρεσαν νά τόν θεραπεύσουν. 17 Ὁ Ἰησοῦς τότε ἀποκρίθηκε: Ὤ γενιά πού τόσα θαύματα εἶδες καί εἶσαι ἀκόμη ἄπιστη, κι ἀπ’ τήν κακία σου εἶσαι διεστραμμένη! Ἕως πότε θά εἶμαι μαζί σας; Ἕως πότε θά σᾶς ἀνέχομαι; Φέρτε τόν μου ἐδῶ. 18 Τότε τόν ἐπέπληξε ὁ Ἰησοῦς καί βγῆκε ἀπ’ αὐτόν τό δαιμόνιο καί θεραπεύθηκε τό παιδί ἀπ’ τήν ὥρα ἐκείνη. 19 Τότε οἱ μαθητές πλησίασαν ἰδιαιτέρως τόν Ἰησοῦ καί τοῦ εἶπαν: Γιατί ἐμεῖς δέν μπορέσαμε νά βγάλουμε τό δαιμόνιο αὐτό; 20 Καί ὁ Κύριος τούς εἶπε: Ἐπειδή σᾶς λείπει ἡ πίστη. Διότι ἀληθινά σᾶς λέω, ἐάν ἔχετε πίστη θερμή καί δυνατή σάν τό μικρό σπόρο τοῦ σιναπιοῦ, θά πεῖτε στό βουνό αὐτό, πήγαινε ἀπό ἐδῶ ἐκεῖ, καί θά μετακινηθεῖ. Καί τίποτε δέν θά εἶναι ἀδύνατο σέ σᾶς. 21 Αὐτό ὅμως τό εἶδος τῶν δαιμόνων δέν βγαίνει ἀπό τόν ἄνθρωπο πού ἔχει καταληφθεῖ ἀπό αὐτό, παρά μόνο μέ προσευχή πού συνοδεύεται καί μέ νηστεία, ὥστε ἡ προσευχή νά γίνεται μέ διάνοια ὅσο δυνατόν ἐλαφρότερη καί περισσότερο προσηλωμένη στό Θεό. 22 Κι ἐνῶ αὐτοί περιόδευαν στή Γαλιλαία, τούς εἶπε ὁ Ἰησοῦς: Ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου πρόκειται νά παραδοθεῖ πολύ σύντομα σέ χέρια ἀνθρώπων, 23 καί θά τόν θανατώσουν, καί τήν τρίτη ἡμέρα ἀπό τόν θάνατό του θά ἀναστηθεῖ. Καί οἱ μαθητές λυπήθηκαν πάρα πολύ.Ἀδελφότης Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ»