ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΕΩΘΙΝΟΝ Γ’
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 16,9-20. [30 Νοεμβρίου 2025]
Αναστάς ο Ιησούς πρωϊ πρώτη σαββάτου εφάνη πρώτον Μαρία τή Μαγδαληνή, αφ’ ης εκβεβλήκει επτά δαιμόνια. εκείνη πορευθείσα απήγγειλε τοίς μετ’ αυτού γενομένοις, πενθούσι καί κλαίουσι. κακείνοι ακούσαντες ότι ζή καί εθεάθη υπ’ αυτής ηπίστησαν. Μετά δέ ταύτα δυσίν εξ αυτών περιπατούσιν εφανερώθη εν ετέρα μορφή, πορευομένοις, εις αγρόν. κακείνοι απελθόντες απήγγειλαν τοίς λοι ποίς, ουδέ εκείνοις επίστευσαν. Ύστερον, ανακειμένοις αυτοίς τοίς ένδεκα εφανερώθη, καί ωνείδισε τήν απιστίαν αυτών καί σκληροκαρδίαν, ότι τοίς θεασαμένοις αυτόν εγηγερμένον, ουκ επίστευσαν. καί εί πεν αυτοίς, Πορευθέντες εις τόν κόσμον άπαντα, κηρύξατε τό ευαγγέλιον πάση τή κτίσει. ο πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται, ο δέ απιστήσας κατακριθήσεται. Σημεία δέ τοίς πιστεύσασι ταύτα παρακολουθήσει: εν τώ ονόματί μου δαιμόνια εκβαλούσι, γλώσσαις λαλήσουσι καιναίς, όφεις αρούσι, κάν θανάσιμόν τι πίωσιν ου μή αυτούς βλάψει, Επί αρρώστους χείρας επιθήσουσι καί καλώς έξουσιν. Ο μέν ούν Κύριος, μετά τό λαλήσαι αυτοίς, ανελήφθη εις τόν ουρανόν, καί εκάθισεν εκ δεξιών τού Θεού. Εκείνοι δέ εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, τού Κυρίου συνεργούντος, καί τόν λόγον βεβαιούντος διά τών επακολουθούντων σημείων. Αμήν.askitikon.

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Α´ Κορ. δ´ 9-16)30 Νοεμβρίου 2025

Μετάφραση τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς
Ἀδελφοί, νομίζω ὅτι ἐμᾶς τούς ἀποστόλους ὁ Θεός μᾶς ἔδειξε στήν τελευταία θέση
ὡς μελλοθανάτους, γιατί γίναμε θέαμα σέ ὅλον τόν κόσμο, καί στούς ἀγγέλους καί
στούς ἀνθρώπους. Ἐμεῖς θεωρούμαστε μωροί χάριν τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε
φρόνιμοι κατά Χριστόν. Ἐμεῖς εἴμαστε ἀδύνατοι, ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε δυνατοί. Ἐσεῖς
εἶστε τιμημένοι, ἐνῶ ἐμεῖς εἴμαστε χωρίς τιμές. Μέχρι αὐτή τήν ὥρα καί πεινᾶμε
καί διψᾶμε καί εἴμαστε γυμνοί καί δεχόμαστε ραπίσματα καί δέν ἔχουμε μόνιμη κατοικία, καί κουραζόμαστε ἐργαζόμενοι μέ τά ἴδια μας τά χέρια. Ὅταν μᾶς βρίζουν,
ἐμεῖς ἀπαντᾶμε μέ καλά λόγια· ὅταν μᾶς καταδιώκουν, κάνουμε ὑπομονή· ὅταν
μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε μέ καλοσύνη. Ἔχουμε γίνει σάν σκουπίδια ὅλου τοῦ
κόσμου, μέχρι αὐτή τήν ὥρα θεωρούμαστε σκουπίδι ὅλων. Δέν τά γράφω αὐτά γιά
νά σᾶς κάνω νά ντραπεῖτε, ἀλλά γιά νά σᾶς συμβουλεύσω σάν ἀγαπητά μου τέκνα.
Γιατί, πράγματι, μπορεῖ νά ἔχετε χιλιάδες δασκάλους στήν κατά Χριστόν ζωή σας,
δέν ἔχετε ὅμως πολλούς πατέρες, γιατί στήν ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ ζωή σας ἐγώ σᾶς
γέννησα διά τοῦ εὐαγγελίου. Λοιπόν, σᾶς παρακαλῶ νά γίνετε μιμητές μου.
(Ἀπό τή νέα ἔκδοση: Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση
τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Ὡς αὐθεντικός Πνευματικός Πατέρας ὁμιλεῖ στούς Κορινθίους ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἐπισημαίνει, μάλιστα, ὅτι μπορεῖ πολλοί νά μιλοῦν καί νά διδάσκουν γιά τόν Χριστό, μόνον ἐκεῖνος ὅμως εἶναι Πατέρας τους Πνευματικός, γιατί ἐκεῖνος τούς γέννησε ἐν Χριστῷ, διά τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι Πατέρας τους, γιατί ὑπέστη τόν πνευματικό τοκετό, ἀπό τόν
ὁποῖο προκύπτει πνευματική σχέση ἰσχυρή καί εὐλογημένη, ἀνώτερη
ἀκόμα καί ἀπό τή σαρκική.
Ἡ πολυδιάστατη πνευματική πατρότητα
Τό πρόσωπο τοῦ Πνευματικοῦ Πατρός εἶναι κατοχυρωμένο, διαχρονικά, στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Ποιός, ὅμως, εἶναι ὁ αὐθεντικός Πνευματικός
Πατέρας, ὁ ὁποῖος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στήν πνευματική πορεία τῶν πιστῶν; Σύμφωνα μέ λόγιο Ἱεράρχη: «Πρέπει ὁ Πνευματικός νά
εἶναι ὄντως “πνευματικός”, νά εἶναι πατέρας, νά εἶναι ἱερέας, νά μπορεῖ
νά λειτουργεῖ, νά προσεύχεται, νά ξέρει νά ἀκουμπάει στόν Θεό καί νά
μήν εἶναι ἕνας ἁπλός κοινωνικός ἐργάτης, πού κάνει ἕνα θρησκευτικό
“χόμπι”. Ὁ Πνευματικός δέν εἶναι σύμβουλος, πού δίνει συμβουλές, δέν
εἶναι δάσκαλος, πού διδάσκει, οὔτε εἰσαγγελέας, πού ἐλέγχει. Ὁ Πνευματικός εἶναι πατέρας, πού ἀγκαλιάζει, φίλος, πού ἐλευθερώνει, ἀδελφός,
πού συγχωρεῖ· εἶναι μυσταγωγός, πού ἱερουργεῖ τό μυστήριο τῆς ψυχῆς.
Δέν εἶναι αὐτός πού ξέρει, εἶναι αὐτός πού ἀγαπᾶ τόν Θεό, ὡς Πατέρα
του, καί τόν κάθε ἄνθρωπο, ὡς παιδί τοῦ Θεοῦ. Ὁ Πνευματικός ἔχει τήν
χάρη τῆς Ἱερωσύνης, ἀρκεῖ νά τήν κρατάει ζεστή καί ἐνεργό μέσα του.
Ἄν ἔτσι τή διατηρεῖ, τότε ὁ Θεός δίνει πολλά καί μέ πολλούς τρόπους».
Ἡ ἀγάπη καί ἡ ἀναγνώριση τήν ὁποία ὀφείλουμε στόν Πνευματικό μας
Πατέρα, πρέπει νά εἶναι ἀνάλογη τοῦ ἔργου πού ἐπιτελεῖ στήν ψυχή μας.Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς διδάσκει σχετικῶς: «Πόσο πολύ πρέπει
νά τιμήσεις καί ν’ ἀγαπήσεις ἐκεῖνον πού ἔγινε πνευματικός πατέρας
σου; Εἶναι ἐκεῖνος πού σέ μεταποίησε ἀπό τό εἶναι στό “εὐ εἶναι”, σοῦ
μετέδωσε τόν φωτισμό τῆς γνώσεως, σοῦ δίδαξε τή φανέρωση τῆς ἀλήθειας, σέ ἀναγέννησε διά τοῦ λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας, σοῦ ἀνέθεσε
τήν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως, τῆς ἀθανασίας καί τῆς ἀδιάδοχης βασιλείας καί κληρονομίας, σέ κατέστησε, ἀπ’ τούς ἀνάξιους, ἄξιο τῶν αἰωνίων
ἀγαθῶν καί οὐράνιο, ἀντί ἐπίγειο, καί αἰώνιο, ἀντί πρόσκαιρο, καί υἱό καί
μαθητή, ὄχι ἀνθρώπου, ἀλλά τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος
σοῦ χάρισε τό πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας…».
Ἡ ὀφειλόμενη τιμή καί ὑπακοή
Ἐπειδή ὁ Πνευματικός Πατέρας διαδραματίζει τέτοιον σπουδαῖο ρόλο στήν πνευματική μας ζωή, τοῦ ὀφείλουμε τιμή καί ὑπακοή, καθώς
λειτουργεῖ ὡς ἡ ἀσφαλής ὁδός πού μᾶς ἑνώνει μέ τόν Θεό. Γι’ αὐτό καί
ἀοίδιμος καί κατά Θεόν σοφός πνευματικός πατήρ πλήθους χριστιανῶν
ἔλεγε: «Εἶναι προτιμότερο νά τά χαλάσεις μέ τόν Θεό, παρά μέ τόν
Πνευματικό. Διότι, ἐάν τά χαλάσεις μέ τόν Θεόν· ὁ πνευματικός σου θά
σέ συμφιλιώσει πάλι μέ τόν Θεόν, ἐάν ὅμως, τά χαλάσεις μέ τόν Πνευματικόν, ἀποκόπτεται ὁ δρόμος πρός τόν Θεόν».
Στήν ἐκκοσμικευμένη ἐποχή μας θεωρεῖται περιττή ἡ παρουσία τοῦ
Πνευματικοῦ Πατρός στή ζωή τῶν ἀνθρώπων. Καί μόνο ἡ προβολή του
ἀπό τήν Ἐκκλησία ὡς πνευματικῆς αὐθεντίας –ἐφόσον, πάντοτε, πληροῖ
τίς ἀπαραίτητες πρός τοῦτο προϋποθέσεις– προκαλεῖ εἰρωνεία ἤ καί ἀποστροφή, γιατί ἡ ἐποχή μας ἀρνεῖται τίς αὐθεντίες, ἀποθεώνει τόν
ἐγωισμό καί ὑποτιμᾶ τήν ἐκκλησιαστική ζωή. Γι’ αὐτό, εἶναι πράξη ἀντίστασης στό ρεῦμα τῆς ἐποχῆς νά ἔχει κανείς Πνευματικό Πατέρα, νά
διασώζει μαζί του εὐλογημένη σχέση πνευματικῆς ἐλευθερίας καί ἀποδοχῆς, ἀναζητώντας τήν πνευματική καθοδήγηση καί τήν ἀπαλλαγή ἀπό
τό ἄχθος τῶν ἁμαρτιῶν.
Τό μήνυμα πού στέλνει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν σήμερα εἶναι ὅτι
χρειαζόμαστε στήν πνευματική μας ζωή «χειραγωγόν εἰς Χριστόν»,
ἀπλανῆ ὁδηγό, ἄγγελο φωτεινό, πού θά μᾶς ὁδηγήσει, μέ ἀσφάλεια,
στόν δρόμο τῆς πνευματικῆς μας τελειώσεως. Ὅσοι τόν διαθέτουμε,
ἄς τόν ἀξιοποιήσουμε, ἀνανεώνοντας καί ἐμπλουτίζοντας τή σχέση μας
μαζί του. Ὅσοι δέν τόν διαθέτουμε, ἄς τόν ἀποκτήσουμε, γιά ν’ ἀποκτήσει νόημα ἀληθινό καί προοπτική αἰωνιότητας ἡ ζωή μας. Γένοιτο!
Ἀρχιμ. Ἐ. Οἰκ.ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ.

Ευαγγελική περικοπή για την Μνήμη του αγίου Αποστόλου Ανδρέου, 30/11/2025

Ιωάν. α΄ 35-52

Η κλήση των πρώτων μαθητών

³⁵ Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, ³⁶ καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει· Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. ³⁷ καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ. ³⁸ στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς· ³⁹ Τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· Ραββί· ὃ λέγεται μεθερμηνευόμενον Διδάσκαλε· ποῦ μένεις; ⁴⁰ λέγει αὐτοῖς· Ἔρχεσθε καὶ ἵδετε. ἦλθαν οὖν καὶ εἶδον ποῦ μένει, καὶ παρ’ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη. ⁴¹ Ἦν Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ Ἰωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ· ⁴² εὑρίσκει οὗτος πρῶτον τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ· Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν· ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον Χριστός· ⁴³ καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ· σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς, ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος. ⁴⁴ Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. ⁴⁵ ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. ⁴⁶ εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. ⁴⁷ καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· Ἔρχου καὶ ἴδε. ⁴⁸ εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. ⁴⁹ λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. ⁵⁰ ἀπεκρίθη Ναθαναήλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. ⁵¹ ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψῃ. ⁵² καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

Απόδοση στη Νέα Ελληνική

35 Την επομένη, έτυχε πάλι να συνομιλεί ο Ιωάννης με δύο από τους μαθητές του. 36 Και σαν είδε τον Ιησού να περιπατεί εκεί, είπε:

– Να, αυτός είναι ο Αμνός του Θεού.

37 Τα λόγια του αυτά οι δύο μαθητές του τα άκουσαν. Και επήραν τον Ιησού από πίσω. 38 Μα κάποια στιγμή ο Ιησούς γύρισε πίσω· είδε ότι Τον ακολουθούσαν· και τους είπε: 

39 – Τι θέλετε;

Εκείνοι Του είπαν:

– Ραββί (Διδάσκαλε), πού μένεις;

40 Τους απάντησε: 

– Ελάτε να ιδείτε. 

Και αυτοί επήγαν λοιπόν. Και είδαν πού έμενε. Και έμειναν εκείνη την ημέρα μαζί Του. Τότε η ώρα ήταν γύρω στις δέκα. 41 Ο ένας από τους δύο αυτούς, που άκουσαν τα λόγια του Ιωάννου και Τον ακολούθησαν, ήταν ο Ανδρέας ο αδελφός του Σίμωνος Πέτρου. 42 Αυτός, λοιπόν, τρέχει πρώτος και ευρίσκει τον αδελφό του τον Σίμωνα και του λέγει:

– Ευρήκαμε τον Μεσσία (λέξη που σε ελληνική μετάφραση σημαίνει “ο Χριστός”). 43 Και τον επήρε και τον επήγε στον Ιησού. Ο Ιησούς, αφού του έριξε μια ματιά, είπε:

– Συ είσαι ο Σίμων, ο γιός του Ιωνά. Συ, από εδώ και πέρα θα λέγεσαι Κηφάς (που στα ελληνικά σημαίνει Πέτρος).

44 Την επομένη κιόλας ο Ιησούς αποφάσισε και ξεκίνησε για τη Γαλιλαία. Ευρίσκει, λοιπόν, εκεί το Φίλιππο. Και του λέγει:

– Ακολούθησέ με.

45 Ο Φίλιππος ήταν από τη Βηθσαϊδά, την πατρίδα του Ανδρέου και του Πέτρου. 46 Τρέχει ο Φίλιππος και βρίσκει το Ναθαναήλ. Και του λέγει: 

– Αυτόν, για τον οποίο γράφει ο Μωυσής στο Νόμο και οι Προφήτες, Τον ευρήκαμε! Είναι ο Ιησούς, ο Υιός του Ιωσήφ, από τη Ναζαρέτ!

47 Του είπε τότε ο Ναθαναήλ:

– Είναι ποτέ δυνατό να βγει από τη Ναζαρέτ καλό;

Του λέγει ο Φίλιππος:

– Έλα να δεις.

48 Είδε ο Ιησούς το Ναθαναήλ να πηγαίνει προς το μέρος Του και είπε γι΄ αυτόν:

– Να, ένας πραγματικά Ισραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος.

49 Του είπε ο Ναθαναήλ:

– Από πού με ξέρεις;

Του αποκρίθηκε ο Ιησούς:

– Σε είδα, που λίγο πριν σε φωνάξει ο Φίλιππος, καθόσουν κάτω από τη συκιά.

50 Απάντησε ο Ναθαναήλ και είπε:

– Ραββί, συ είσαι ο Υιός του Θεού. Συ είσαι ο βασιλιάς του Ισραήλ.

51 Του αποκρίθηκε ο Ιησούς και του είπε:

– Μόνο που σου είπα ότι σε είδα κάτω από τη συκιά πιστεύεις σε μένα; Θα δεις πολύ μεγαλύτερα από αυτό.

52 Και πρόσθεσε: 

– Σου λέγω την αλήθεια, από τώρα και στο εξής θα βλέπετε τον ουρανό να ανοίγει και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν γύρω από τον Υιό του Ανθρώπου.agiamarinailision.