ΕΩΘΙΝΟ 4 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 7/12/2025

Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων, ὄρθρου βαθέος, ἦλθον ἐπὶ τὸ μνῆμα, φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν
ἀρώματα· καί τινες σὺν αὐταῖς. 2 Εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου· 3
καὶ εἰσελθοῦσαι οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ.
4 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαπορεῖσθαι
αὐτὰς περὶ τούτου, καὶ ἰδοὺ, ἄνδρες δύο ἐπέστησαν αὐταῖς ἐν ἐσθήσεσιν ἀστραπτούσαις. 5
Ἐμφόβων δὲ γενομένων αὐτῶν, καὶ κλινουσῶν τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν, εἶπον πρὸς αὐτάς·
Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; 6 Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ᾿ ἠγέρθη· Μνήσθητε ὡς
ἐλάλησεν ὑμῖν, ἔτι ὢν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ,
7 λέγων· Ὅτι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου
παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν, καὶ σταυρωθῆναι· καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ
ἀναστῆναι. 8 Καὶ ἐμνήσθησαν τῶν ρημάτων αὐτοῦ.
9 Καὶ ὑποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνημείου,ἀπήγγειλαν ταῦτα πάντα τοῖς ἕνδεκα καὶ πᾶσι τοῖς λοιποῖς. 10 Ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ
Μαρία, καὶ ᾿Ιωάννα, καὶ Μαρία ᾿Ιακώβου, καὶ οἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς, αἳ ἔλεγον πρὸς τοὺς
ἀποστόλους ταῦτα. 11 Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ρήματα αὐτῶν, καὶ
ἠπίστουν αὐταῖς. 12 Ὁ δὲ Πέτρος ἀναστὰς ἔδραμεν ἐπὶ τὸ μνημεῖον· καὶ παρακύψας βλέπει
τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα· καὶ ἀπῆλθε πρὸς ἑαυτὸν, θαυμάζων τὸ γεγονός.
Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.
Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον
ἀναμάρτητον. Τὸν σταυρόν σου, Χριστέ, προσκυνοῦμεν καὶ τὴν ἁγίαν σου ἀνάστασιν
ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου
ὀνομάζομεν. Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν,
ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ σταυροῦ, χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν
Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ. Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι’ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.https://papline.gr/

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Ἐφεσ. ε´ 8-19) 7 Δεκεμβρίου 2025

Μετάφραση τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς
Ἀδελφοί, πρέπει νά ζεῖτε ὅπως οἱ ἄνθρωποι τοῦ φωτός –γιατί τά ἀποτελέσματα
τῆς ἐνέργειας τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκδηλώνονται στή ζωή καί ἀλήθεια–, καί γι᾿
αὐτό πρέπει νά ἐξετάζετε τί ἀρέσει στόν Κύριο. Νά μή λαμβάνετε μέρος στά σκοτεινά καί ἀνώφελα ἔργα τῶν ἄλλων, ἀλλά, ἀντίθετα, νά τά ξεσκεπάζετε, γιατί ὅσα
γίνονται ἀπ᾿ αὐτούς κρυφά, εἶναι ντροπή καί νά τά μνημονεύει κανείς. Ὅλα ὅσα
ἐλέγχονται ἀπό τό φῶς εἶναι φανερά, γιατί καθετί πού φανερώνεται, εἶναι φωτεινό.
Γι᾿ αὐτό, λέγει ἡ Γραφή: «Ξύπνα ἐσύ πού κοιμᾶσαι καί σήκω ὄρθιος ἀπ᾿ τούς νεκρούς, καί ὁ Χριστός θά σέ φωτίσει». Προσέχετε, λοιπόν, πῶς ἀκριβῶς συμπεριφέρεστε, νά μήν συμπεριφέρεστε ὡς ἀσύνετοι, ἀλλ᾿ ὡς συνετοί, καί νά ἐκμεταλλεύεστε ἐπωφελῶς τόν χρόνο σας, γιατί οἱ μέρες εἶναι πονηρές. Γι᾿ αὐτό, νά μήν
εἶστε ἀνόητοι, ἀλλά νά συνειδητοποιεῖτε ποιό εἶναι τό θέλημα τοῦ Κυρίου. Καί νά
μή μεθᾶτε μέ κρασί, πού εἶναι ἀσωτία, ἀλλά νά γεμίζετε τό εἶναι σας μέ τό ἅγιο
Πνεῦμα καί νά ἐπικοινωνεῖτε μέ ψαλμούς καί ὕμνους καί πνευματικά ἄσματα, καί
νά τραγουδᾶτε καί νά ψάλλετε μέ τήν καρδιά σας τόν Κύριο.
(Ἀπό τή νέα ἔκδοση: Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση
τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Διαρκῶς ὁ ἀπόστολος Παῦλος προσπαθεῖ νά μορφώσει στίς καρδιές
τῶν πρώτων Χριστιανῶν τό ἦθος καί τό πνεῦμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό
ὁποῖο, συχνά, ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τήν προτέρα θρησκευτική τους
κατάσταση. Ἀπευθυνόμενος στούς Ἐφεσίους, συνιστᾶ νά εἶναι ἄνθρωποι τοῦ φωτός καί νά ἀποφεύγουν τά ἔργα τοῦ σκότους. Προτρέπει νά
ἐνεργοῦν μέ σοφία καί σωφροσύνη, νά ἐκμεταλλεύονται τόν χρόνο γιά
τή σωτηρία τους, νά ἀποφεύγουν τή μέθη καί τήν ἀσωτία, νά εἶναι
γεμᾶτοι ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καί νά ὑποτάσσονται ὁ ἕνας στόν
ἄλλο μέ ταπείνωση. Παρακαλεῖ, ἐπίσης, νά καλλιεργοῦν μέσα τους τόν
καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ ὁποῖος φανερώνεται μέ κάθε ἀγαθοσύνη, δικαιοσύνη καί ἀλήθεια. Σ’ αὐτά τά τρία σημεῖα θά σταθοῦμε, γιά νά
ἀναδείξουμε τή σπουδαιότητά τους στήν πνευματική μας ζωή.
Ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη
Ἡ ἀγαθοσύνη εἶναι ἡ σαρκωμένη ἀγάπη, πού ἐκδηλώνεται μέ λόγους
καί πράξεις πρός κάθε ἄνθρωπο. Ὅπως τόνιζε μακαριστός Ἱεράρχης:
«Ἀγαθοσύνη εἶναι ἀκριβῶς αὐτή ἡ ἐξωτερίκευση τῆς ἀγάπης μας πρός
τούς συνανθρώπους μας, ὄχι μόνο στούς γνωστούς μας, οὔτε μόνο
στούς φίλους μας… Τούς φίλους καί γνωστούς καί οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι εὐεργετοῦν. Ὄχι, λοιπόν, μόνο σ’ αὐτούς, ἀλλά ἐξωτερίκευση ἀγάπης καί ἔμπρακτη εὐεργεσία πρός πάντα ἄνθρωπο ἀδιακρίτως, καί μάλιστα, πρός ἐκείνους πού μᾶς ἀδίκησαν… δηλαδή καί πρός τούς ἐχθρούς
μας. Τότε ἐφαρμόζουμε ὑψηλότερη καί τελειότερη μορφή ἀγαθοσύνης.
Ἀσφαλῶς, ἡ ἀγαθή κίνηση πρός τούς ἐχθρούς μας δέν εἶναι εὔκολη
ὑπόθεση. Ἡ ἀνθρώπινη ἀδυναμία, τό αἴσθημα τῆς αὐτοπροστασίας ἤ καί
τῆς ἀπέχθειας λειτουργοῦν ἀναχαιτιστικά πρός τήν κατεύθυνση αὐτή.
Γι’ αὐτό ἀκριβῶς ἡ ἀγαθοσύνη εἶναι ἔκφραση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιατί βοηθᾶ νά ξεπεράσουμε τά ἀνθρώπινα καί νά ἀναχθοῦμε στά Θεϊκά, γενόμενοι μιμητές Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἐπέδειξε ἀγάπη καί συγχωρηρικότητα ἀκόμα καί πρός τούς σταυρωτές Του.
Ἡ χριστοδίδακτη ἀγαθοσύνη
Ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας συνδέει τήν ἀλήθεια μέ τήν ἀγαθοσύνη, τό ἀληθινό μέ τό ἀγαθό. Διδάσκει ὅτι «ἀγαθό καί ἀληθινό εἶναι ὅ,τι
ὁ Χριστός παραδέχεται. Κακό καί ψευδές ὅ,τι Ἐκεῖνος ἀποδοκιμάζει.
Ὅσα Ἐκεῖνος ζητᾶ νά γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος, αὐτά εἶναι ἀληθινά. Καί
ὅσα παραγγέλλει νά ἐπιθυμεῖ, αὐτά εἶναι ἀγαθά. Τά ἀντίθετα εἶναι γεμάτα ἀπάτη, γεμάτα κακία. Ἀπό τίς θεῖες ἐντολές ἄλλες ἦρθαν στή γῆ
μέσῳ ἀνθρώπων, ἐνῶ ἄλλες ἐξαγγέλθηκαν ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό, πού
ἐνδύθηκε φύση ἀνθρώπινη καί ὡς ἄνθρωπος, μέ φωνή ἀνθρώπινη, κήρυξε αὐτά πού ἔπρεπε. Τί χρηστότερο ἀπό τίς ἐντολές ἤ τί ἀληθέστερο
ἀπό τίς ἀλήθειες πού νομοθέτης τους ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Αὐτός καί
καθοδηγητής, ἀφοῦ Αὐτός μόνος εἶναι ἡ ἀλήθεια, Αὐτός ὁ μόνος ἀγαθός» (Περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς).
Ἡ δικαιοσύνη ὡς πνευματική κατάσταση
Τό ἑπόμενο στοιχεῖο πού ἐκφράζει τόν καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
μέσα μας, εἶναι ἡ Δικαιοσύνη, γιά τήν ὁποία πάντες ὁμιλοῦν καί τήν
ἐξαγγέλλουν, ἀλλά ἐξακολουθεῖ νά εἶναι τό μεγάλο ζητούμενο στίς
σχέσεις τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀπουσία της, προφανῶς, ὀφείλεται στόν λάθος τρόπο μέ τόν ὁποῖο τήν ἐπιζητοῦμε καί στό λάθος περιεχόμενο πού τῆς δίνουμε. «Ἡ δικαιοσύνη δέν εἶναι ἁπλῶς μιά ἐξουσία πού ἀποσκοπεῖ
στή διατήρηση τῆς κοινωνικῆς ἁρμονίας, στήν ἄρση τῶν ἀδικιῶν εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων, στήν ἰσονομία καί στή διαφύλαξη τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν θεσμῶν. Ἀποτελεῖ πνευματική κατάσταση, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ
ὅσους τήν ἔχουν στό νά προσφέρουν στόν πλησίον τά πνευματικά ἀγαθά, στό νά μήν καυχῶνται γιά τά χαρίσματά τους, στό νά συναισθάνονται τίς δωρεές τοῦ Θεοῦ καί νά μποροῦν νά διακρίνουν τό θέλημά Του,
ἀλλά καί νά κρίνουν τίς ἀνθρώπινες καταστάσεις σύμφωνα μέ αὐτό…
Ὁ δίκαιος ἄνθρωπος ἀκούει τή φωνή τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτή ἐκφράζεται
μέσα ἀπό τή συνείδησή του καί δέν ἔχει ὡς κέντρο τῆς ὑπάρξεώς του
τήν αὐτοδικαίωσή του, ἀλλά τήν ταπείνωση καί τήν ἀγάπη γιά τόν συνάνθρωπο».
Ἄς φροντίζουμε, λοιπόν, νά καλλιεργοῦμε μέσα μας τήν ἀγαθοσύνη,
τήν ἀλήθεια καί τή δικαιοσύνη, πού –δυστυχῶς– στερεῖται ἡ ἐποχή μας.
Ἡ καρποφορία τους θά μᾶς καθιστᾶ φορεῖς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί
ὄργανα τοῦ Θεοῦ στήν ἀνάπλαση καί ἀναγέννηση τοῦ κόσμου. Ἀμήν!
Ἀρχιμ. Ἐ. Οἰκ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ

Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή Ι’ Λουκά, 07/12/2025

Λουκ. ιγ΄ 10-17

Η θεραπεία της συγκύπτουσας γυναίκας

10 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν διδάσκων ὁ Ἰησοῦς ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. 11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές. 12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ  Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· 13 καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. 14 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ  Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. 15 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει; 16 ταύτην δέ, θυγατέρα  Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου; 17 καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ.

Απόδοση στη Νέα Ελληνική

10 Ένα Σάββατο δίδασκε ο Ιησούς σε μια συναγωγή. 11 Εκεί βρισκόταν και μια γυναίκα, δεκαοχτώ χρόνια άρρωστη από δαιμονικό πνεύμα. Ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε καθόλου να ισιώσει το σώμα της. 12 Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε και της είπε: «Γυναίκα, απαλλάσσεσαι από την αρρώστια σου». 13 Έβαλε πάνω της τα χέρια του κι αμέσως εκείνη ορθώθηκε και δόξαζε το Θεό. 14 Ο αρχισυνάγωγος όμως, αγανακτισμένος που ο Ιησούς έκανε τη θεραπεία το Σάββατο, γύρισε στο πλήθος και είπε: «Υπάρχουν έξι μέρες που επιτρέπεται να εργάζεται κανείς ֹ μέσα σ’ αυτές, λοιπόν, να έρχεστε και να θεραπεύεστε, και όχι το Σάββατο». 15 Ο Κύριος του απάντησε: «Υποκριτή! Ο καθένας σας δε λύνει το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί το Σάββατο και πάει να το ποτίσει; 16 Κι αυτή, που είναι απόγονος του Αβραάμ, κι ο σατανάς την είχε δεμένη δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί απ’ αυτά τα δεσμά το Σάββατο;» 17 Με τα λόγια του αυτά ντροπιάζονταν όλοι οι αντίπαλοί του κι όλος ο κόσμος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς.Ενορία Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνας Άνω Ιλισίων.