Ω! Παναγία μου!
Μητέρα μου πονεμένη καί στοργική!
Βασίλισσά μου,
πού προσκυνείσαι από τάγματα Αγγέλων
καί Αρχαγγέλων,
καί υμνείσαι από αναρίθμητα πλήθη πιστών Χριστιανών Σου,
κλίνε, Παναγία μου, τό αυτί Σου
νά Σού πώ τόν μυστικό πόνο τής ψυχής μου.
Μέ βλέπεις.
Είμαι βασανισμένος άνθρωπος, αμαρτωλός,
πού δεύτερος αμαρτωλός σάν και μένα άλλος,
δέν υπάρχει.
Θλίβομαι, πονώ, κλαίω,
σπαράζει ή ψυχή μου πού Σού τό λέγω, Παναγία μου.
Τό κρατώ μυστικό από τούς άλλους.
Γιατί πώς νά τούς τό πώ;
Μέ τί λόγια,
μέ τί κουράγιο νά τούς μιλήσω,
νά τούς παρουσιάσω τήν αθλιότητά μου,
τίς πολλές μου αμαρτίες;
Σέ Σένα, Παναγία μου,
μητέρα μου γλυκειά,
λέω τόν πόνο καί εκφράζω τή μεγάλη μου θλίψη.
Τά βάσανά μου είναι πολλά,
γιατί οί αμαρτίες μου είναι πολλές καί μεγάλες.
Έλα, λοιπόν, Παναγία μου,
λυπήσου με καί βοήθησέ με.
Δώσε μου μετάνοια,
δώσε μου χάρη νά μετανοήσω,
νά κλάψω, όπως μού πρέπει,
νά πέσω κάτω
νά ζητήσω τό έλεος από Τόν Μονογενή Σου Υιό,
νά ειρηνεύσω, νά σωθώ.
Παναγία μου, Παναγία μου,
κάνε μου τούτο τό μεγάλο καλό.
Σήκωσε από πάνω μου τήν αμαρτία καί τή θλίψη,
τόν πόνο τής ψυχής μου.
Διώξε από κοντά μου τά βάσανα καί τούς πειρασμούς.
Καί σώσε με, γλυκειά μου Παρθένα,
Μητέρα Τού κυρίου καί Σωτήρος μου.
.