Τη μάνα που ξενυχτά, που πονά, που προσεύχεται σιωπηλά για το παιδί της και είναι έτοιμη να σηκώσει όλο το βάρος του κόσμου μόνο και μόνο για να το δει καλά.
Και κάθε χρόνο, στον δρόμο προς την Μεγαλόχαρη, αυτή η αγάπη παίρνει σάρκα και δάκρυ. Βλέπεις μάνες γονατιστές να προχωρούν αργά πάνω στον δρόμο της Παναγίας, με το κεφάλι σκυφτό και την καρδιά γεμάτη προσευχή. Δεν λογαριάζουν τον ήλιο, τον ιδρώτα, τα ματωμένα γόνατα ούτε τα βλέμματα του κόσμου. Προχωρούν μόνο με την πίστη.
Κάποιες κρατούν ένα τάμα, άλλες μια φωτογραφία, και πολλές φορές μια μάνα ανεβαίνει γονατιστή έχοντας το παιδί της στην πλάτη, παρακαλώντας την Παναγία να το φυλάει και να το προστατεύει.
Ίσως γιατί καμία καρδιά δεν καταλαβαίνει τον πόνο της μάνας περισσότερο από την ίδια την Παναγία. Εκείνη που κράτησε στην αγκαλιά της τον Χριστό, που Τον ανέθρεψε με αγάπη και στάθηκε κάτω από τον Σταυρό Του με ανείπωτο πόνο και δύναμη.
Εκεί, πάνω στον δρόμο της προσευχής, συναντιούνται δύο μεγάλες αγάπες. Η αγάπη της μάνας για το παιδί της και η αγάπη της Παναγίας για όλο τον κόσμο.
Παναγία Μεγαλόχαρη, σκέπε όλες τις μητέρες του κόσμου, φύλαγε τα παιδιά τους και χάριζε δύναμη, ελπίδα και παρηγοριά σε κάθε πονεμένη καρδιά.
✠ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ✠«Ορθόδοξα θέματα αγάπης»