Ι΄. ΕΩΘΙΝΟΝ Κατά Ἰωάννην. (ΚΑ΄. 1-14).

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν ὁ Ἰησοῦς τοῖς Μαθηταῖς αὐτοῦ, ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν, ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος, ἐφανέρωσε δὲ οὕτως· Ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ Ναθαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν Μαθη τῶν αὐτοῦ δύο. Λέγει αὐτοῖς Σίμων Πέτρος·Ὑπάγω ἁλιεύειν. Λέγουσιν αὐτῷ·ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς σὺν σοί. Ἐξῆλθον καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον εὐθύς, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδέν.Πρωΐας δὲ ἤδη γενομένης ἔστη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ Μαθηταὶ ὅτι Ἰησοῦς ἐστι. Λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Παιδία, μή τι προσφάγιον ἔχετε; ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· οὔ· ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε. Ἔβαλον οὖν, καὶ οὐκέτι αὐτὸ ἑλκύσαι ἴσχυσαν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων. Λέγει οὖν ὁ Μαθητὴς ἐκεῖνος ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ· Ὁ Κύριός ἐστι. Σίμων οὖν Πέτρος, ἀκούσας ὅτι ὁ Κύριός ἐστι, τὸν ἐπενδύτην διεζώσατοἦν γὰρ γυμνὸς καὶ ἔβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν, οἱ δὲ ἄλλοι Μαθηταὶ τῷ πλοιαρίῳ ἦλθον οὐ γὰρ ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀλλ’ ὡς ἀπὸ πηχῶν διακοσίων, σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχθύων. Ὡς οὖν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν, βλέπουσιν ἀνθρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον, καὶ ἄρτον. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐνέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν. Ἀνέβη οὖν Σίμων Πέτρος, καὶ εἵλκυσε τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, μεστὸν ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν, καὶ τοσούτων ὄντων, οὐκ ἐσχίσθη τὸ δίκτυον. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· δεῦτε ἀριστήσατε. Οὐδεὶς δὲ ἐτόλμα τῶν Μαθητῶν ἐξετάσαι αὐτόν. Σὺ τίς εἶ; εἰδότες ὅτι ὁ Κύριός ἐστιν. Ἔρχεται οὖν ὁ Ἰησοῦς,καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον, καὶ δίδωσιν αὐτοῖς, καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως. Τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς Μαθηταῖς αὐτοῦ, ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν.

Ι΄. ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Κατά Ἰωάννην. (ΚΑ΄. 1-14).

Ἐκεῖνο τόν καιρό ὁ Ἰησοῦς φανέρωσε στούς Μαθητές του τόν ἑαυτό του στή θάλασσα τῆς Τιβεριάδας, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς· καί τόν φανέρωσε ὡς ἑξῆς·ἦταν μαζί ὁ Σίμων ὁ Πέτρος καί ὁ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καί ὁ Ναθαναήλ ἀπό τήν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας καί οἱ γιοί τοῦ Ζεβεδαίου, καί ἄλλοι δύο ἀπό τούς Μαθητές του.Λέγει σ’ αὐτούς ὁ Σίμων ὁ Πέτρος· πηγαίνω νά ψαρέψω.Τοῦ λένε· ἐρχόμαστε κι ἐμεῖς μαζί σου. Βγῆκαν καί ἀνέβηκαν στό πλοῖο ἀμέσως, καί δέν ἔπιασαν τίποτε ἐκείνη τή νύχτα. Καί ὅταν ἔγινε πλέον πρωΐ, στάθηκε ὁ Ἰησοῦς στήν ἀκρογιαλιά· δέν γνώριζαν ὅμως οἱ Μαθητές ὅτι εἶναι ὁ Ἰησοῦς. Λέγει λοιπόν σ’ αὐτούς ὁ Ἰησοῦς· Παιδιά, μήπως ἔχετε κανένα ψάρι γιά φαγητό; τοῦ ἀποκρίθηκαν· ὄχι. Καί Ἐκεῖνος εἶπε σ’ αὐτούς· ρίξτε τό δίχτυ στά δεξιά μέρη τοῦ πλοίου καί θά βρῆτε. Τό ἔρριξαν λοιπόν καί δέν μπόρεσαν νά τό ἀνασύρουν ἀπό τό πλῆθος τῶν ψαριῶν. Λέγει λοιπόν ὁ Μαθητής ἐκεῖνος τόν ὁποῖο ἀγαποῦσε ὁ Ἰησοῦς στόν Πέτρο· ὁ Κύριος εἶναι. Ὁ Σίμων λοιπόν ὁ Πέτρος μόλις ἄκουσε ὅτι εἶναι ὁ Κύριος, φόρεσε βιαστικά τόν ἐργατικό σάκκο του, γιατί ἦταν σχεδόν γυμνός, καί ρίχθηκε ὁρμητικά στή θάλασσα· ἐνῷ οἱ ἄλλοι Μαθητές ἦλθαν μέ τό πλοιάριο, διότι δέν ἦταν μακριά ἀπό τήν ξηρά, ἀλλά περίπου διακόσιους πήχεις (150 μέτρα) σέρνοντας τό δίχτυ μέ τά ψάρια. Μόλις λοιπόν ἀποβιβάσθηκαν στήν ξηρά, βλέπουν ἕτοιμα ἀναμμένα κάρβουνα καί ἕνα ψάρι τοποθετημένο ἐπάνω τους καί ψωμί. Λέγει σ’ αὐτούς ὁ Ἰησοῦς· φέρετε ἀπό τά ψάρια πού πιάσατε τώρα. Ἀνέβηκε λοιπόν στό πλοῖο ὁ Σίμων Πέτρος καί ἔσυρε ἐπάνω στήν ξηρά τό δίχτυ γεμάτο ἀπό ἑκατόν πενήντα τρία μεγάλα ψάρια. Καί μολονότι ἦταν τόσο πολλά καί μεγάλα, δέν σχίσθηκε τό δίχτυ. Λέγει σ’ αὐτούς ὁ Ἰησοῦς· ἐλᾶτε τώρα νά πάρετε τό πρωϊνό σας. Καί ἀπό σεβασμό κανείς ἀπό τούς Μαθητές δέν τολμοῦσε νά τόν ἐξετάσει καί νά τόν ἐρωτήσει ποιός εἶσαι ἐσύ, ἐπειδή γνώριζαν ὅτι εἶναι ὁ Κύριος. Ἔρχεται λοιπὀν ὁ Ἰησοῦς καί παίρνει στά χέρια του τόν ἄρτο (τό ψωμί) καί τόν μοιράζει σ’ αὐτούς καί τό ψάρι ἐπίσης. Αὐτή ἦταν ἡ τρίτη φορά που φανερώθηκε ὁ Ἰησοῦς στούς Μαθητάς του, ἀφ’ ὅτου ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς.

Ἀπόστολος Κυριακῆς

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκ. Συνόδου – Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Μαΐου 2026

18 Μαΐου, 2026

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Μαΐου 2026, τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκ. Συνόδου (Πράξ. κ΄ 16-18, 28-36)

16 ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρο­νοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεν­τηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. 17 Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμ­ψας εἰς Ἔφεσον μετε­κα­λέ­­σατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. 18 ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ᾿ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγε­νόμην, 

28 προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιή­σατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 29 ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· 30 καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀ­­­­­να­­­­­­­­στήσονται ἄνδρες λα­λοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀ­­πί­σω αὐτῶν. 31 διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. 32 καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. 33 ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύ­μησα· 34 αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ᾿ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. 35 πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀν­τι­λαμβάνεσθαι τῶν ἀσθε­νούντων, μνημονεύειν τε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου Ἰη­σοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. 36 καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

16 Πλεύσαμε κατευθείαν στή Μίλητο, διότι ὁ Παῦ­λος ἀπο­­φά­σισε νά παρακάμψει μέ τό πλοῖο τήν Ἔφεσο καί νά μήν ἀποβιβασθεῖ σ’ αὐτήν, γιά νά μήν τοῦ συμβεῖ ν’ ἀργοπορήσει στήν Ἀσία. Διότι βιαζόταν νά εἶναι στά Ἱεροσόλυμα, ἐάν τοῦ ἦταν δυνατό, τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. 17 Ἀπό τή Μίλητο λοιπόν ἔστειλε ἀνθρώπους στήν Ἔφεσο καί κάλεσε τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας νά ἔλθουν νά τόν συναντήσουν. 18 Κι ὅταν ἦλθαν κοντά του, τούς εἶπε: Ἐσεῖς γνωρίζετε καλά πῶς συμπεριφέρθηκα ἀπέναντί σας ὅλο τό χρονικό διάστημα τῆς ἐδῶ παραμονῆς μου ἀπό τήν πρώ­τη μέρα πού πάτησα τό πόδι μου στήν Ἀσία.

28 Προσέχετε λοιπόν τόν ἑαυτό σας, πῶς θά συμ­πε­ριφέρεσθε καί τί θά διδάσκετε. Προσέχετε καί ὅλο τό πνευματικό σας ποίμνιο, στό ὁποῖο τό Ἅγιον Πνεῦ­μα σᾶς τοποθέτησε ἐπισκόπους γιά νά ποιμαίνετε τήν Ἐκ­κλησία τοῦ Θεοῦ, τήν ὁποία ὁ Κύριος ἔσωσε καί κατέστησε κτῆμα του μέ τό δικό του αἷμα. 29 Προσέχετε, διότι ἐγώ τό γνωρίζω, μετά τήν ἀναχώ­ρη­σή μου θά εἰσβάλουν ἀνάμεσά σας ψευδοδιδάσκα­λοι καί πλάνοι σάν ἄγριοι καί σκληροί λύκοι πού θά διαρπάζουν ἀλύπητα τό ποίμνιο βλά­πτο­ντας καί ἀφα­νί­­ζοντας τίς ψυχές τῶν λογικῶν προβά­των. 30 Ἀκόμη κι ἀπό σᾶς τούς ἴδιους θά ἐμφανιστοῦν ἄν­θρω­­ποι πού θά διδάσκουν διδασκαλίες οἱ ὁποῖες θά δια­­στρέφουν τήν ἀλήθεια, γιά νά ἀποσποῦν τούς μα­θη­τές ἀπό τόν εὐθύ δρόμο τῆς ἀλήθειας, νά τούς παρα­σύρουν πίσω τους καί νά τούς κάνουν ὀπαδούς τους. 31 Γι’ αὐτό νά προσέχετε καί νά εἶστε ἄγρυπνοι, ἔ­χο­ντας ὡς παράδειγμα ἐμένα· καί νά θυμάστε ὅτι γιά μιά τριετία συνεχῶς νύχτα καί μέρα δέν σταμάτη­σα νά νουθετῶ μέ δάκρυα τόν καθένα σας ξεχωριστά. 32 Καί τώρα σᾶς ἐμπιστεύομαι, ἀδελφοί, στό Θεό καί στό λόγο πού ἡ χάρη του μᾶς ἀποκάλυψε. Αὐτός ὁ λόγος του θά σᾶς προφυλάξει ἀπό κάθε πλάνη καί διαστροφή. Σᾶς ἐμπιστεύομαι στό Θεό, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά συνεχίσει τήν οἰκοδομή σας καί νά σᾶς δώσει κληρο­νο­μιά τόν οὐρανό μαζί μέ ὅλους αὐτούς πού προόδευσαν στόν ἁγιασμό πού τούς χάρισε ὁ Ἰησοῦς Χριστός. 33 Ἀσήμι ἤ χρυσάφι ἤ ρουχισμό, τίποτε ἀπό αὐτά δέν ἐπιθύμησα. 34 Ἐσεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε ὅτι γιά τίς ἀνάγκες τίς δικές μου καί γιά τίς ἀνάγκες ἐκείνων πού ἦταν μαζί μου ὑπη­ρέ­τησαν τά ροζιασμένα αὐτά χέρια. 35 Μέ κάθε τρόπο σᾶς ἔδωσα τό παράδειγμα ὅτι πρέπει νά ἐργάζεσθε ἔτσι σκληρά γιά νά προλαβαίνετε κά­θε σκαν­­­­­δα­λισμό τῶν ἀδύναμων ἀδελφῶν, καί νά τούς βο­η­­θᾶτε νά γίνουν δυνατοί πνευματικά. Ἀλλά καί νά θυ­­­μά­­­­­­­­­­στε τά λόγια τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, πού εἶχε πεῖ: Εἶναι καλύτερο νά δίνει κανείς παρά νά παίρ­νει, ἀκόμη καί ὅταν δικαιοῦται νά πάρει. Αὐτό καθιστᾶ τόν ἄν­­θρωπο περισσότερο εὐτυχή. 36 Κι ἀφοῦ τά εἶπε αὐτά, γονάτισε καί προσευχήθηκε μαζί μέ ὅλους αὐτούς.osotir.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Ἰωάν. ιζ΄ 1-13) 24 Μαΐου 2026

Μετάφραση τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς
Τόν καιρό ἐκεῖνο, αὐτά εἶπε ὁ Ἰησοῦς, καί σήκωσε τά μάτια του στόν οὐρανό καί
εἶπε· Πάτερ, ἔχει ἔλθει ἡ ὥρα· δόξασε τόν Υἱό σου, ὥστε καί ὁ Υἱός σου νά δοξάσει
ἐσένα, σύμφωνα μέ τήν ἐξουσία πού ἔδωσες σέ αὐτόν ἐφ᾿ ὅλων τῶν ἀνθρώπων,
ὥστε νά δώσει αἰώνια ζωή σέ ὅλους ἐκείνους πού τοῦ ἔχεις δώσει. Ἡ αἰώνια ζωή
εἶναι αὐτή: Νά γνωρίζουν ἐσένα, τόν μόνο ἀληθινό Θεό, καί τόν Ἰησοῦ Χριστό,
τόν ὁποῖον ἀπέστειλες. Ἐγώ σέ δόξασα ἐπί τῆς γῆς, τελείωσα τό ἔργο πού μοῦ
ἔχεις δώσει νά τελέσω· καί τώρα, δόξασέ με σύ, κοντά σου, Πάτερ, μέ τή δόξα τήν
ὁποία εἶχα κοντά σου προτοῦ δημιουργηθεῖ ὁ κόσμος. Φανέρωσα τό ὄνομά σου
στούς ἀνθρώπους ἐκείνους πού πῆρες ἀπό τόν κόσμο καί τούς ἔχεις δώσει σέ
ἐμένα. Ἦταν δικοί σου καί τούς ἔδωσες σέ ἐμένα, καί ἔχουν τηρήσει τόν λόγο σου.
Τώρα κατάλαβαν ὅτι ὅλα ὅσα μοῦ ἔχεις δώσει εἶναι ἀπό σένα· δεδομένου ὅτι τά
λόγια πού μοῦ ἔδωσες τά ἔδωσα σέ αὐτούς, καί αὐτοί τά δέχθηκαν, καί κατάλαβαν
πραγματικά ὅτι προῆλθα ἀπό σένα, καί πίστεψαν ὅτι ἐσύ μέ ἀπέστειλες. Γιά
αὐτούς ἐγώ παρακαλῶ· δέν παρακαλῶ γιά τόν κόσμο, ἀλλά γιά αὐτούς πού μοῦ
ἔχεις δώσει, ἐπειδή εἶναι δικοί σου, καί ὅλα τά δικά μου εἶναι δικά σου καί τά δικά
σου εἶναι δικά μου, καί ἔχω δοξασθεῖ δι᾿ αὐτῶν. Καί δέν θά εἶμαι πλέον στόν
κόσμο, ἐνῶ αὐτοί θά εἶναι μέσα στόν κόσμο, καί ἐγώ ἔρχομαι σέ ἐσένα. Πάτερ
ἅγιε, φύλαξέ τους μέ τή δύναμη τοῦ ὀνόματός σου, τό ὁποῖο μοῦ ἔδωσες, ὥστε νά
εἶναι ἕνα ὅπως ἐμεῖς. Ὅταν ἤμουν μαζί τους στόν κόσμο, ἐγώ τούς φύλαξα, μέ τή
δύναμη τοῦ ὀνόματός σου· ὅσους μοῦ ἔχεις δώσει τούς φύλαξα, καί κανείς ἀπό
αὐτούς δέν χάθηκε παρά μόνο ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας, γιά νά ἐκπληρωθεῖ ἡ Γραφή.
Τώρα ὅμως ἔρχομαι σέ ἐσένα, καί αὐτά τά λέγω ἐνῶ βρίσκομαι ἀκόμη στόν κόσμο,
γιά νά ἔχουν μέσα τους τή δική μου χαρά ὁλοκληρωμένη.
(Ἡ Καινή Διαθήκη, τό πρωτότυπο κείμενο μέ νεοελληνική ἀπόδοση
τοῦ ὁμοτ. καθηγ. Χρ. Βούλγαρη, ἔκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά τήν σημερινή Κυριακή, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων
318 Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ μεγάλη αὐτή
Σύνοδος συνεκλήθη ἀπό τόν πρῶτο χριστιανό αὐτοκράτορα, τόν Μέγα
Κωνσταντῖνο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τόν Μάιο τοῦ 325. Κατεδίκασε
τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου καί διετράνωσε τήν ἀποστολική πίστη καί ἐκκλη-
σιαστική ἐμπειρία ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι κτίσμα, δημιούργημα
τοῦ Θεοῦ, ὅπως πρέσβευε ὁ Ἄρειος, ἀλλά εἶναι ὁ προαιώνιος καί ἄχρο-
νος Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός, πού γεννήθηκε ἐξ Αὐτοῦ πρό πάντων τῶν
αἰώνων, «Φῶς ἐκ Φωτός, Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», καθώς ὁμο-
λογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρό-
νου, ἡ ὥρα πού εἶχε καθορίσει ὁ Θεός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε καί ἄνθρω-
πος «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου» (Σύμβολο Πίστεως),
«ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» κατά τόν περιεκτικό ὁρισμό τοῦ Μεγάλου
Ἀθανασίου.
Ἡ πίστη ὡς συντελεστής τοῦ θαύματος
Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ σώζουσα ἀλήθεια καί τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλη-
σίας. Γιατί ἡ πίστη στήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ δέν ἀφορᾶ ἁπλῶς στήν
ἠθική βελτίωση καί τήν ἐνάρετη ζωή, ἀλλά στήν θέωση τοῦ ἀνθρώπου
διά τῆς ἑνώσεως, κοινωνίας καί μεθέξεώς του μετά τοῦ Θεοῦ καί
Ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία ἐπιμένει στήν Ἀλήθεια
ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι ἁπλός ἄνθρωπος, κτίσμα, δημιούργημα, ἀλλά ὁ
ἄκτιστος Υἱός τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Στό πρόσωπο, τήν ὑπόστασή Του, ἑνώ-
θηκε ἡ θεότητα μέ τήν ἀνθρωπότητα, καί ἔτσι κάθε ἄνθρωπος πού πι-
στεύει ὀρθά σέ Αὐτόν μπορεῖ νά σωθεῖ, νά ἁγιασθεῖ, νά θεωθεῖ ἐν Χρι-
στῷ Ἰησοῦ. Αὐτή εἶναι ἡ θεολογία καί ἡ Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας.Θεολογία, ζωή καί «ἔσχατον»
Ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας συνδέεται ἄρρηκτα μέ τήν ζωή καί τήν
καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, δεδομένου ὅτι ἐπιδιώκει νά ἀγκαλιάσει
ὅλον τόν ἄνθρωπο, νά διαμορφώσει τήν προσωπικότητα καί τό ἦθος
του, νά ἁγιάσει καί νά φωτίσει τήν ὕπαρξή του. Ἔτσι, θά μπορούσαμε νά
ποῦμε ὅτι ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρώτιστα λόγος περί τοῦ ἐσχά-
του νοήματος τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἔσχατο εἶναι τό τελευταῖο καί
τελικό. Εἶναι ἐκεῖνο πρός τό ὁποῖο κατευθύνονται καί μέ τό ὁποῖο ὁλο-
κληρώνονται ὅλα τά προηγούμενα. Εἶναι τό «τέλος» πού ἀναμένεται
στό μέλλον, ἀλλά ὑπάρχει ὡς σκοπός ἤδη μέσα στό παρόν. Εἶναι δηλαδή
ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μέ τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἤδη ἔρθει
στόν κόσμο. Τοιουτοτρόπως, μέ μία φράση, ἡ Ἐκκλησία κηρύσσοντας
τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ, τήν ἐμπειρία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων περί τοῦ Θεοῦ, τῶν θείων ἐνεργειῶν Του καί τοῦ ἐσχάτου
νοήματος τῆς ζωῆς ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν ἐπίγνωση τοῦ Θεοῦ. Ἡ
Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ζεῖ καί κηρύσσει τήν
Ὀρθόδοξη Θεολογία, πίστη καί ζωή· γι’ αὐτό εἶναι ἡ μόνη Ἐκκλησία πού
μπορεῖ νά σώσει τόν ἄνθρωπο, νά μεταμορφώσει τόν κόσμο.
Τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ
Στήν εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγινώσκεται κατά τήν σημερινή θεία
Λειτουργία, ὁ Κύριος κάνει λόγο γιά τό ἔργο πού τοῦ ἀνέθεσε ὁ Πατήρ νά
ἐπιτελέσει, τό ὁποῖο ἀφορᾶ στήν λυτρωτική ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στόν
κόσμο. Ὁ Κύριος μέ τήν ἐνανθρώπηση καί παρουσία Του, μέ τό Εἶναι Του,
γνωστοποίησε στόν ἄνθρωπο τόν Τριαδικό Θεό, γιατί στόν Χριστό «κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς» (Κολ. 2,9), καί γιατί ὅποι-
ος εἶδε τόν Υἱό, εἶδε καί τόν Πατέρα (Ἰωάν. 14,9), ὅπως εἶπε στόν Φίλιπ-
πο. Χωρίς τόν Χριστό δέν εἶναι δυνατόν νά γνωρίσουμε τόν Θεό, τό θέ-
λημά Του γιά τήν σωτηρία μας καί νά μετάσχουμε στήν αἰώνιο ζωή, δη-
λαδή στήν Βασιλεία Του.
Αὐτό ἀκριβῶς ἀκούσαμε τόν Κύριο νά λέγει στήν περικοπή μας· αἰώ-
νιος ζωή εἶναι ἡ γνώση τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τοῦ Υἱοῦ Του, τόν
Ὁποῖο ἀπέστειλε ὁ Πατέρας γιά νά ἀποκαλύψει τόν Θεό στόν κόσμο καί
νά κάνει τούς ἀνθρώπους μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του, ζωντανά κύτταρα
τοῦ Σώματός Του. Αὐτή ἡ γνώση προέρχεται ἀπό τήν πίστη καί τήν ἀγά-
πη καί δίδεται στόν ἄνθρωπο κατά τό μέτρο πού ἀνταποκρίνεται στήν
ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί εἶναι γνώση ἄνωθεν καταβαίνουσα, γνώση
ἀποκαλύψεως, σχέσεως, κοινωνίας. Εἴθε πάντοτε οἱ πιστοί νά ἀναγνωρί-
ζουμε στό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τόν Θεό καί Ἄνθρωπο Χριστό,
τόν Μεσσία καί Λυτρωτή μας πού μᾶς προσάγει στόν Πατέρα διά Πνεύ-
ματος Ἁγίου. Εἴθε αὐτό τό φῶς τῆς πίστεως νά φωτίζει κάθε ἄνθρωπο
ἐρχόμενο στόν κόσμο.
Ἀρχιμ. Ν. Κ.ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ