Στην Κάλυμνο, μοναχές και λαϊκοί λέγανε ότι δεν ακούσανε κακό λόγο, κατάκριση, από το στόμα του αγίου Σάββα. Εφήρμοζε την αρχή διπλής και απόλυτης παρθενίας. Παρθενίας του σώματος, που τη θεωρούσε πιο εύκολη, και παρθενίας του στόματος, που είναι πιο δύσκολη. Τις έκανε προσωπική του ζωή και τις δύο.Ο άγιος Σάββας δεν ήτανε θεολόγος, για να αναπτύσσει απόψεις και θεωρίες για την πνευματική ζωή. Τα γράμματά του ήτανε λιγότερα και από αυτά του σημερινού Δημοτικού Σχολείου. Σπούδασε, όμως, την πνευματική ζωή σε ασκητές και μάλιστα στον σοφό Άγιο, τον άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως. Ακόμα, η απόλυτη αφοσίωσή του στη λειτουργική ζωή, στην Παράδοση της Εκκλησίας και στην άσκηση προετοίμασαν το πνεύμα του να δεχθεί το φωτισμό του αγίου Πνεύματος, τις θείες ενέργειες. Έτσι, το έργο του και ο τρόπος του υπήρξαν θεοφώτιστοι. Είχε, μάλιστα, και τη διάκριση, εφόσον δεν είχε μάθει πολλά γράμματα, να λέει ότι η ενασχόληση του μοναχού με θεωρητικά ζητήματα, οι θεολογικές συζητήσεις για δυσνόητα, δεν διευκολύνουν την προσευχή, «αφανίζουσι τα δάκρυα» του μοναχού.Οι Καλύμνιοι, προπαντός εκείνοι που είχανε συνειδητή ευσέβεια και ανέβαιναν πολύ συχνά για τις Ακολουθίες ή για εξομολόγηση στους Αγίους Πάντες, συνήθισαν πολύ την οσιακή ζωή του αγίου Σάββα. Βλέπανε τη μεγάλη του άσκηση και δεν εντυπωσιάζονταν. Ακόμα και τις θεοσημίες, τις ιάσεις, την ευωδία, το φως και το διορατικό, τα ένιωθαν αυτονόητα. Όμως οι νέοι και αυτοί που γνώριζαν λίγο ή καθόλου τον Άγιο τρόμαζαν πολύ με τις θεοσημίες.
Άγιος Σάββας ο Νέος (1948 ) (εν Κάλυμνω )
Στυλιανός Η.Παπαδοπουλος
Καθηγητής Πανεπιστημίου.Μαρία Ασμαφυλίδου Γκέργκη ·