(Κατά Ιωάννην 8:12)
Δεν χρειάζεται πάντοτε να γνωρίζουμε ολόκληρο τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας.
Μερικές φορές ο Θεός μάς δείχνει μόνο το επόμενο βήμα.
Κι αυτό ζητά από εμάς η πίστη: όχι να έχουμε όλες τις απαντήσεις, αλλά να εμπιστευόμαστε Εκείνον που γνωρίζει τον δρόμο.
Υπάρχουν ημέρες που η ζωή μοιάζει αβέβαιη. Προσεύχεσαι και περιμένεις. Ζητάς ένα σημάδι, μια απάντηση, μια αλλαγή. Κι όμως, μέσα σε αυτή την αναμονή μπορεί να εργάζεται ήδη η Χάρη του Θεού.
Μην απαιτείς να δεις όλο το μονοπάτι.
Ζήτησε μόνο αρκετό φως για το σημερινό σου βήμα.
Και προχώρα με τον Χριστό.
Μικρή προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ,
φώτισε σήμερα τα βήματά μου.
Όπου φοβάμαι, χάρισέ μου εμπιστοσύνη.
Όπου δυσκολεύομαι, χάρισέ μου υπομονή.
Κι όταν δεν γνωρίζω ποιον δρόμο να ακολουθήσω,
κράτησέ με κοντά Σου,
για να μην χάσω ποτέ το αληθινό Φως.
«Δεν χρειάζεται να φωτιστεί ολόκληρος ο δρόμος μας · αρκεί να κρατάς το χέρι Εκείνου που γνωρίζει πού οδηγεί.»
Σήμερα μην ζητήσουμε από τον Θεό να μας αποκαλύψει ολόκληρο το αύριο.
Ζήτησέ Του να φωτίσει το σήμερα.
Ένα βήμα πίστης.
Μία συγχώρηση.
Μία προσευχή.
Μία πράξη αγάπης.
Και καθώς διανύουμε τις ευλογημένες ημέρες του Αυγούστου, ας αφήσουμε στην Παναγία μας εκείνα που βαραίνουν την καρδιά και ας της ψιθυρίσουμε:
«Παναγία μου, κράτησέ με κοντά στον Χριστό και φώτιζε τον δρόμο μου.»Euaggelia Perikleidakh