Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και πιο συχνά να πλημμυρίζουν τα καταστήματα, τα μέσα δικτύωσης, ακόμα και τα σχολεία, από κολοκύθες, μάσκες τρόμου, ζόμπι, αίματα, μάγισσες και δαιμονικά σύμβολα.
Μας το παρουσιάζουν σαν μια «αθώα διασκέδαση».
Ποια είναι όμως η αλήθεια που επισημαίνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, τα ορθόδοξα κείμενα, αλλά και η κοινή λογική;
Πρώτον: Δηλητηριάζεται η παιδική αθωότητα.
Η ψυχή του μικρού παιδιού είναι σαν ένας καθαρός καθρέφτης. Όταν τον γεμίζουμε με εικόνες φρίκης, θανάτου, αίματος και τεράτων, δεν προσφέρουμε χαρά (είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι αυτό δίνει χαρά στο παιδί;), το μόνο που γίνεται είναι να καλλιεργούμε υποσυνείδητο φόβο, άγχος και εφιάλτες.
Η παιδική ηλικία έχει ανάγκη από φως, ελπίδα και ομορφιά, όχι από την αισθητική του τρόμου.
Δεύτερον: Εξοικείωση με το Κακό.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι ότι ένα παιδί θα γίνει… μάγος από τη μια μέρα στην άλλη. Ο κίνδυνος είναι η αποευαισθητοποίηση. Όταν το παιδί μαθαίνει να γελάει με τα σύμβολα του σκότους και της μαγείας, το κακό παύει να φαίνεται αποκρουστικό. Μεταμφιέζεται σε «παιχνίδι» και μπαίνει αθόρυβα στην καρδιά του.
«Ο διάβολος δεν ζητάει πάντα να τον λατρέψεις ανοιχτά· του αρκεί να σε κάνει να γελάς μαζί του, να τον συνηθίσεις και να τον θεωρήσεις ακίνδυνο παιχνίδι…»
Τρίτον: Πνευματική σύγχυση
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί ανατρέφουμε τα παιδιά μας με την ελπίδα της Αναστάσεως, την αγάπη του Χριστού και την προστασία του Φύλακα Αγγέλου. Πώς συμβιβάζεται το Φως με το Σκότος; Πώς διδάσκουμε στο παιδί την αγιότητα όταν την ίδια στιγμή το ντύνουμε με μάσκες δαιμόνων;
Η ευθύνη των γονέων είναι τεράστια.
Ας προστατεύσουμε τις ψυχές των παιδιών μας από ξενόφερτες και επικίνδυνες πνευματικά μόδες.
Η δική μας παράδοση είναι γεμάτη φως, αληθινή χαρά και ελπίδα!
«Εγώ ειμί το φως του κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία» (Ιω. η΄ 12)
Κάντε κοινοποίηση για να ενημερωθούν κι άλλοι γονείς!Αγαπώ τον Χριστό ·